food-drink-kitchen-cutting-board

Rzeczy, na które nie szkoda mi pieniędzy – część druga

Październik 20, 2016

Wracam do Was z drugą częścią jednej z najpopularniejszych notek w historii bloga. Tym razem kilka bardziej szczegółowych sytuacji, w których pieniądze wyskakują mi z portfela szybciej niż pizza z pieca. 

Przeczytaj pierwszą część: rzeczy na które nie szkoda mi pieniędzy.

Taksówka w nocy

Jessica kiedyś jednym zdaniem nazwała to, o co mi chodzi. Otóż „jeśli masz 30 zł na imprezę, to 10 wydaj na piwo, a 20 na taksówkę”. Zasada jest taka, że w nocy nie wracam do domu sama na piechotę. Komunikacją miejską również nie, bo to zawsze oznacza przejście jakiegoś fragmentu samej. Po ciemku. Jestem typem osoby, która woli dmuchać na zimne. Zdaję sobie sprawę z tego, że coś może mi się stać nawet wtedy, gdy w biały dzień wyjdę do sklepu po pomidory, ale nie oszukujmy się: w nocy ryzyko jest znacznie większe, a ja po prostu wolę czuć się bezpiecznie.

Dobry lekarz

Być może pamiętacie, że dwa lata temu miałam bezustanne problemy z anginą i zapaleniem ucha. W tym czasie byłam u tylu lekarzy, że mogłabym stworzyć warszawską mapę laryngologów. Oczywiście próbowałam leczyć się również na NFZ. Moja ostatnia próba zaoszczędzenia pieniędzy skończyła się, kiedy lekarz w przychodni podczas oglądania wyników moich badań rozłożył ręce i zaproponował mi wizytę u swojego znajomego szarlatana (POWAŻNIE!). Dwa dni później w prywatnej i bardzo drogiej klinice laryngologicznej postawiono mi trafną diagnozę i po półrocznej męce w końcu skutecznie mnie wyleczono. Czy muszę coś więcej tłumaczyć?

Ładnie wydane książki

Generalnie nie jestem osobą, która sądzi, że tylko papier, bo książka musi pachnieć itp. Często zakupy czytelnicze robię w nocy, więc istnienie e-booków jest mi naprawdę na rękę, bo wszystko szybciutko mogę sobie zgrać na Kindle’a i chwilę później rozpocząć czytanie. Mimo wszystko Kindle to nie jest ładnie wydana książka. A trzeba przyznać, że wydawcy się uczą i coraz bardziej kuszą papierem. Od czasu do czasu z przyjemnością zostawiam im więc swoje pieniądze.

Bilety do teatru w pierwszym rzędzie

Zobaczenie Danuty Stenki z odległości pięciu metrów jest dla mnie przeżyciem niemal mistycznym. Dlatego nigdy nie szczędzę pieniędzy na pierwszy (najdroższy) rząd w teatrze. Prawdopodobnie nigdy nie wyrosnę z piszczenia na widok swoich ukochanych aktorów, więc 100 czy 150 zł za taką przyjemność jest dla mnie okay. Chociaż tak naprawdę hitem mojego życia jest to, że kiedyś miałam przyjemność dłużej porozmawiać z Mają Komorowską, ponieważ miała w TR Warszawa miejsce obok mojego, a spektakl opóźnił się pół godziny. A za pierwszy rząd na „Szczęśliwe dni” z nią w roli głównej zapłaciłam już naprawdę wiele razy. I chyba zaraz zrobię to znowu.

Wełniane/kaszmirowe swetry

Swetry to chyba ostatnia rzecz z wełny, jakiej nie produkuję, i na razie nie zanosi się na zmiany w tym temacie. Ponieważ zimą nie może być mi zimno ani nie mogę pocić się po szybkim marszu, oczywiście porzuciłam akryl i wszystkie inne sztuczne tkaniny. Inwestuję – co oczywiste – w wełniane i kaszmirowe swetry. Uwielbiam je nosić włożone w spódnice albo założone na koszule, tak żeby wystawał kołnierzyk. Ponieważ wiem, ile kosztują dobre jakościowo taniny, to po prostu tutaj nie ma mowy o oszczędnościach.

Bielizna

Jestem w stanie zapłacić każdą sumę pieniędzy za cięty laserowo beżowy oraz czarny stanik. Powód jest prosty – dostaję gorączki, kiedy lamówka stanika odznacza mi się pod bluzką. Rozumiem ładne wykończenie, bieliznę na randkę itp., ale na co dzień interesuje mnie elegancki wygląd, nie mogę sobie więc pozwolić na to, żeby pod moim ubraniem rysował się ślad biustonosza lub majtek. Swoją drogą: jeśli znacie sklepy ze stanikami ciętymi laserowo, to dajcie mi, proszę, znać. Czasami trzeba tego szukać dosłownie z lupą. A poza tym na seksowną bieliznę też nie żałuję pieniędzy. Raz się żyje!

Wino

Specjalistą od win nie jestem, ale podniebienie mam zdecydowanie francuskie – na widok Carlo Rossi robi mi się słabo. Po prostu lubię dobre alkohole. Albo jestem skrzywiona po chodzeniu na degustacje. Za rewelacyjne wytrawne czerwone wino jestem w stanie oddać wiele innych rzeczy (na przykład jeden kawałek pizzy, ale nie więcej!).

Poza tym zdecydowanie lubię zostawiać gotówkę w dobrym koktajlbarze. Generalnie lubię celebrować wyjścia z domu. Ładnie się ubrać, smacznie zjeść i wypić coś ciekawego.

To tyle – chyba że znowu w komentarzach przypomnicie mi o czymś, o czym zapomniałam!

 

baner-poziomy

 

  • Justyna

    Który spektakl z Danutą Stenką widziałaś? Mnie też zupełnie nie szkoda pieniędzy na dobre miejsce i teatr w ogólności, bo go kocham. ;) Nic nie jest w stanie zastąpić mi teatru.

    • Ojej, mnóstwo, prawie wszystkie w Narodowym i część w TR.

  • Nie szkoda mi pieniędzy na weekendowe śniadania na mieście. Uwielbiam te spokojne poranki ♥

    • A to jest coś czego nie ogarniam, bo jestem głodna jak wstaję i zanim gdzieś bym dojechała na to śniadanie to bym zemdlała :D

  • Ten temat tabu to też jest ciekawa opcja na wpis!

    • Ja na pewno chętnie przeczytam :)

  • Na stanik nie? Czemu? :D

  • Do teatru obecnie każdy chodzi ubrany jak chce. Co z jednej strony znaczy, że możesz iść w jeansach, a z drugiej, że możesz iść w eleganckiej sukience. To samo tyczy się butów.

    • Ok, dziękuję bardzo!
      Bo wezmę baleriny, zajmą mniej miejsca ;)

  • Tak jakby za Zadarą nie przepadam, więc trochę mniej zacieram ręce :D

  • Benetton oraz Marks & Spencer :) Mam też kilka z SH oraz jeden zrobiony przez Mamę na drutach. W sumie nie wiem co więcej mogę napisać. Czarne lubię i szare ;) Nie jest to część garderoby, którą się jakoś bardzo ekscytuję. Zwykle wybieram klasyczne modele pod szyję.

    • Ania

      Bardzo dziękuję i życzę udanej niedzieli:)

  • Hahaha, jest to dobra opcja :D

  • Wino zdecydowanie (choć mieszkam w winiarskim kraju i często równowartość 30/40 zł starcza na butelkę naprawdę dobrego wina). Bielizna również. O teatrze i koncertach (podobnie jak o kilku innych rzeczach, które się nie zmieniły) już pisałam pod poprzednią notką (i wcale nie szkoda mi tej kwoty kilka razy na ten sam spektakl).
    Po zastanowieniu dorzuciłabym jeszcze przybory do pisania. Wprawdzie moja mała kolekcja piór wiecznych to prezenty od Taty który również ma do nich słabość, ale ulubione przez nas oboje atramenty o ciekawych kolorach wyszukuję sama (brąz i głęboki turkus <3) Jestem chora gdy mam coś napisać tandetnym długopisem na badziewnym papierze. W kalendarzach, notatnikach zwracam uwagę na gramaturę papieru i jego porowatość (przy moim drobnym piśmie rozlewający się atrament bardzo utrudnia czytanie). To samo dotyczy ołówków.

  • Widać, że nie znasz asortymentu :D

  • Pod wszystkimi punktami podpisuję się rękami i nogami. Zwłaszcza pod lekarzami – wyleczyłam trzy schorzenia w rok – prywatnie, wiązało się to z dużą ilością wizyt, ale na nfz do dzisiaj nie wyleczyłabym nawet dwóch.
    Jakość ubrań – kto nie nosił czystego kaszmiru, dobrej bawełny czy wełny ten nigdy się nie dowie jaka to niebo a ziemia. Ja teraz kupuję rzadziej a lepiej i głupia byłam, że nie robiłam tak za czasów jak wypełniałam szafę badziewiem.

  • Najwięcej mam ze sklepu Fiszbiny i koronki. Tam jest mnóstwo marek, których nazw nie zapamiętam nigdy, ale zawsze coś sensownego dla siebie znajduję.

  • Ruda

    Też lubię wydawać na teatr czy operę – choć przez innych jest to traktowane jak snobowanie się, nie zamierzam się tym przejmować, bo musiałabym chyba tylko chodzić do klubów z dyskoteką.
    Jednak nie lubię siedzieć w pierwszym rzędzie, a jeśli zamawiam takie bilety, to upewniam się, że nie ma interakcji z widownią – chociaż nawet ostatnio, gdy kupiłam bilet w pierwszym rzędzie i jeden z moich ulubionych aktorów „grał na mnie” mówiąc bardzo piękny erotyk, to wytrzymanie jego wzroku wymagało ode mnie naprawdę dużego wysiłku.

    • Ja kiedyś spaliłam aktora w Teatrze Narodowym siedząc w pierwszym rzędzie, bo zaśmiałam się po jakiejś frazie, która była wtedy popularna w internecie (już nie pamiętam niestety o co chodziło). Biedny roześmiał się razem ze mną :D

  • Lena

    Ja uwielbiam na musciale, w Londynie jest ich masa. Ostatnio byłam na Dirty Dancing, po prostu cudo!

coffee-work-desk-notebook-office-162614

Biznesowy dekalog na 2017 rok (i resztę lat pracy)

Styczeń 2, 2017

Nie lubię podsumowywać minionego roku, bo mam wrażenie, że to taka wyliczanka sukcesów i udawanie, że porażki nie istniały. Chociaż na zewnątrz wszystko trzymało się bardzo dobrze, to od kulis rok 2016 był dla mnie fatalny. Kosztował mnie za dużo nerwów, a ja sama popełniłam ogromną ilość błędów. Nie wierzę w to, że od nowego roku wszystko się zmienia, i nie jestem typem osoby, która układa sobie z tej okazji postanowienia. Mimo wszystko coś mnie tchnęło i postanowiłam napisać biznesowy dekalog na 2017 rok (i resztę lat pracy). Uznałam, że skoro musiałam przeżyć bolesną naukę na swoich błędach, to może chociaż dla Ciebie będzie to mniej traumatyczne przeżycie, jeśli nauczysz się na moich. I nie martw się: ja już się podniosłam, otrzepałam koronę i biegnę dalej do przodu. Ty też tak zrób.

10 zasad pracy

1. Zapomnij o emocjach

Uniesienia, wzruszenia i szybkie reakcje są fajne we włoskich filmach. Biznesy lepiej robi się na chłodno.

2. Zatrudniaj specjalistów

A nie znajomych, kuzynów, wujków i ciocie, którzy chociaż świetnie robią grafiki, to jakoś nigdy nie mogą zdążyć na czas… Ale znacie się od dawna, więc przecież możesz poczekać.

3. Koncentruj się na zadaniach

A nie na plotkach, robieniu sobie kawy co pół godziny, odbieraniu telefonów od byłych chłopaków i sprawdzaniu statusów na Fejsie. Tego samego wymagaj od pracowników.

4. Ucz się

Jeśli wydaje Ci się, że wiesz o swojej branży wszystko, to znaczy, że reszta już dawno Cię przegoniła, a Ty właśnie zostajesz w dalekim tyle. Nigdy nie przestawaj się doskonalić.

5. Nie bój się

Nie bój się prawidłowo wyceniać swojej pracy, prosić innych o radę, podejmować nowych wyzwań.

6. Nie patrz na to, co robią inni

Ponieważ wtedy nie wymyślisz nic nowego. Myśl tylko o swoim produkcie.

7. Nie bądź niechlujna

Ani w pracy, ani w wyglądzie, ani w jedzeniu (to przecież trzy najważniejsze rzeczy w życiu). Pracuj sumiennie, wyglądaj elegancko, jedz smacznie. Drobne rzeczy tworzą cały dzień.

8. Pytaj innych o zdanie, ale nie przejmuj się wszystkimi odpowiedziami

Nie każda porada udzielona Ci przez kogoś innego jest coś warta. Czasem lepiej posłuchać szumiącego wiatru.

9. Przepraszaj

Jeśli popełnisz błąd – przeproś. Nie tłumacz się zawile, dlaczego to nie Twoja wina. Praca to nie lekcja plastyki w podstawówce. Nikogo nie interesuje, dlaczego wzięłaś plastelinę, a nie kredki.

10. Patrz w przyszłość

Rób to, co musisz robić na co dzień, ale nigdy nie zapominaj o tym, gdzie chcesz znaleźć się za kilka lat. To zawsze musisz mieć z tyłu głowy.

A poza tym ciesz się. Najlepsze, co może Cię spotkać, to radość z pracy. I tego Ci życzę!

 

baner-poziomy

 

Przejdź do komentarzy
Obserwuj mnie na Instagramie @blackdressesblog

 #PittiUomo with @szarmant & @mrgrono #pittidanceoff #pu91 #Pitti #pittipeople  #PittiUomo #Pitti #pu91 #pittidanceoff #pittipeople
 Trzymam w dłoni najważniejszą rzecz w swoim życiu. Kto zgodnie co to jest? #niespodzianka #n7  Italian lifestyle! #PittiUomo #Pitti #pittidanceoff #pu91 #pittipeople
 Sun ☀ #PittiUomo #pittidanceoff #Pitti #pu91 #pittipeople  #PittiUomo day2 #pu91 #Pitti #pittipeople #streetstyle #pittidanceoff
 Harvey suit @monikakaminska_official #PittiUomo #Pitti #pittidanceoff #Pitti #pu91 #pittipeople  Power of fabrics: cashmere, silk, cotton & wool #pittiuomo #pitti #pu91 #pittipeople #bespoke #powerdressing
 Bespoke tailoring @monikakaminska_official #PittiUomo #Pitti #pittidanceoff #pu91 #pittipeople #vestcoat #wool #bespoke #luxuryfabrics  Radość milion!!! #pitti #pittiuomo #pu91 #pittipeople #bespoketailoring #vogue