Jedno zdanie, które ukształtowało mnie modowo

Maj 11, 2017

Stałam na środku przymierzalni w pewnym znanym i dużym sklepie. Miałam wtedy 16 lat, więc nie da się ukryć, że nie byłam sama.

Był czerwiec. Skończyłam pierwszy rok liceum. Średnią miałam akceptowalną; nareszcie podciągnęłam się z niemieckiego, a przede wszystkim po moim nastoletnim buncie w końcu się ustatkowałam. Sumą tych wszystkich wydarzeń była więc nagroda na koniec roku szkolnego: zakupy. Zawsze za świadectwo dostawałam w prezencie książkę, ale w tamtym roku los jakoś mi sprzyjał. Mogłam sobie kupić dokładnie taką sukienkę, jaką chciałam. Mama płaciła. Szaleństwo.

A więc miałam w tamtej przymierzalni kilka sukienek, ponieważ oczywiście nie mogłam się zdecydować, którą wybrać. Okay, nie do końca tak było. Tak naprawdę tylko udawałam, że nie wiem. Problem polegał na tym, że od razu byłam pewna, która sukienka mnie interesuje, ale wciąż zastanawiałam się, czy to jest najrozsądniejszy wybór.

Dlaczego?

Mój nastoletni pragmatyzm był naprawdę niemożliwy. W tamtych czasach większość moich koleżanek nosiła po prostu jeansy i T-shirty. A ja nie potrzebowałam tej sukienki na czyjeś wesele lub inne ważne wydarzenie. Po prostu chciałam w niej przechodzić całe lato. I tu dochodzimy do sedna sprawy.

To nie była zwykła sukienka. To była sukienka, która od razu przyciągała wzrok i sprawiała, że na pewno nie przeszłabym niezauważona. Na czym polegał problem? Na tym, że bałam się wyglądać inaczej niż reszta.

W końcu wypowiedziałam swoje wątpliwości na głos. Mama tylko się zaśmiała i odpowiedziała:

„Ale właściwie dlaczego masz nie wyglądać lepiej niż wszyscy?”

To wystarczyło. Nie tylko, żeby tę sukienkę kupić i mieć ekstraubranie na całe lato. Również do tego, żeby już nigdy nie próbować dostosowywać się do innych w kwestii wyglądu. Powiem mało skromnie: wyglądałam najlepiej przez całe tamto lato. I co się stało? Nic. „Pszczoły nie odleciały, jeździec nie skoczył”*. A ja dziesięć lat później pracuję w sukienkach. Bo od tamtej pory włożyłam ich w życiu tyle, że śmiało mogę powiedzieć, iż wiem o nich wszystko.

PS Mam jeansy w szafie. Ostatnio wyszłam wieczorem na drinka. Do jeansów dobrałam koszulę. Koleżanka, z którą się umówiłam, zapytała, dlaczego tak elegancko się ubrałam. Dla mnie to był casual.

Nigdy wszystkim nie dogodzisz. Bądź sobą i wyglądaj najlepiej! Czyli tak jak chcesz.


* Josif Brodski

 

baner-poziomy

 

  • stopthedot

    Ile osób teraz aż skręca z ciekawości, żeby zobaczyć tą sukienkę? :D

    • Zaskocze wszystkich: była zielona :D

      • MagdaMi

        A może masz jakieś zdjęcie z tamtego lata? :)

        • A nawet nie myślałam żeby szukać bo to pewnie na jakimś głęboko zakopanym dysku zewnętrznym.

      • stopthedot

        Zielona najlepsza! <3

    • JA!

  • Serena

    Mam 17 lat.Przez całe gimnazjum słyszałam od kolegi ze ubieram się jak 30-letnia kobieta.Gdy przychodziłam do szkoły ot tak, w sukience, różne osoby chciały wiedzieć czy akurat mam jakiś konkurs.Robiłam swoje,ponieważ ubierając się tak czułam się najlepiej.Mój styl od tamtego czasu nieznacznie się zmodyfikował,ale wciąż mam poczucie że odstaję od reszty(wystarczy spojrzeć na większość dziewczyn w moim wieku).Twój post dodał mi odwagi by pozostać sobą,choć żałuję że nie napisałaś i nie przeczytałam go wcześniej.Życzę powodzenia oraz dalszych sukcesów.

    • <3
      Z tymi konkursami to też mnie pytali. Trzymaj się i noś to co lubisz!

    • Oj no weź :D Z tej strony 30-letnia kobieta, której niektórzy pytają, dlaczego ubiera się „jak facet”. Bo mam z 11 tweedowych marynarek, koszule, spodnie w kant, swetry wełniane, półbuty itp. Jak założę t-shirt, to wyglądam na 17 lat, tak że no. Nikomu nie dogodzisz! Ubieraj się, jak Ci się podoba i tak, żeby czuć się pewnie w swojej skórze – i nikomu nic do tego. Trzymaj się, pozdrawiam :)

      • Ruda

        Czyli ubierasz się w stylu Diane Keaton? Super.

    • Ruda

      Może gdybym zobaczyła Cię na ulicy pomyślałabym: wreszcie jedna dziewczyna, która nie wygląda jak 100 tyś. innych?
      Serio, ja ich nie rozróżniam: długie proste włosy, czarne rogowe oprawki, jeansy z wysokim stanem, kurtka w motywy kwiatowe/ramoneska lub koszula w kratkę.

  • MagdaMi

    Niebezpiecznie zaostrzyłaś mój apetyt na sukienkę.
    Ja dziś miałam na sobie Twoją spódnicę niebieską trapezową i dzianinowy prosty sweterek przy ciele i oczywiście posypały się komplementy i pytania co tak elegancko :D
    To chyba Twoja pierwsza spódnica. Tak sobie pomyślałam, że nawet jak się zniszczy to zachowam na pamiątkę. Jak już będziesz sławna w szerokim świecie to się będę chwalić, że mam egzemplarz z początków kariery ;)

    • Jeszcze z pierwszym logotypem 💕

  • Chyba sobie wydrukuję ten tekst i powieszę w szafie, żeby widzieć go za każdym razem, gdy pomyślę, że powinnam ubrać coś innego, bo przecież będę bardziej elegancko niż cała reszta!
    A w sumie dlaczego mam nie wyglądać lepiej niż wszyscy? ;)
    To bardzo mądre zdanie, z pewnością do zapamiętania na długo :)

  • Słusznie, ja niejednokrotnie w liceum słyszałam na zakupach z „przyjaciółką” za chuda na to jesteś… Później na studiach od szczuplejszych od siebie słyszałam, że są grube, co ponownie budziło mnie dziwne uczucia i myśli, że ze mną coś jest nie tak. Ale już po studiach w końcu akceptuję siebie i noszę się tak jak mi się podoba, nawet jeżeli komuś nie odpowiadają moje chude łydki i „tyłek jak J.Lopez”.

  • Kasia

    Dokładnie to potrzebowałam przeczytać! Dziękuję <3

  • Na blogu są chyba że trzy lub cztery notki, w których jestem w jeansach. Inna sprawa, że ciągle w tych samych. Lubię tylko jeden model jasnych Levisów z wysokim stanem. Ale czasem nocą w Warszawie spotkasz mnie w czarnych lub białych spodniach typu jeans i do tego w luźnej męskiej koszuli. To mój casual :D

  • Marta M

    Tak jak część czytelniczek – znam to (w pewien sposób). U mnie w liceum wszyscy chodzili w bluzach, dżinsach i obuwiu sportowym. Ja nosiłam spodnie w kant i eleganckie buty w męskim stylu (a nie były jeszcze wówczas tak powszechne).
    Grunt to czuć się sobą.
    A wypowiedziane przez Twoją Mamę zdanie chyba muszę sobie wpisać w kalendarzu ;)

Co jest kobiece?

Maj 31, 2017

Schowałam na dno szafy grube swetry, poczułam we włosach pierwszy letni wiatr i nagle mnie olśniło.

***

Pamiętam, jak w liceum zobaczyłam koleżankę, która ubrana była w koronkową bluzkę, a usta miała pomalowane błyszczykiem w kolorze delikatnej brzoskwini. Ten obraz uzupełniały delikatne, naturalnie kręcone włosy i bardzo uroczy sposób bycia. Spojrzałam na siebie. Spodnie w kant i koszula w kratę. U osiemnastolatki. Litości. Nagle poczułam, że chciałabym być taka jak ona: bardziej kobieca. Patrzyłam na swoje zachowawcze ubrania i zastanawiałam się, czy może jednak nie powinnam nosić krótszych sukienek i głębszych dekoltów. Korzystać, póki mogę. Podkreślać swoje atuty. Postanowiłam kupować sobie więcej rzeczy wykończonych koronką.

***

Chociaż mentalnie trzydziestkę przekroczyłam już dawno, to kalendarzowo dopiero się do niej zbliżam. I nie ukrywam, że jakiś czas temu strasznie się bałam, że najlepsze lata już za mną. Czytałam te wszystkie artykuły o tym, że życie zaczyna się po którymś tam roku życia, i zastanawiałam się, co to za – z góry przepraszam za słownictwo – bullshit. Przecież najlepsze lata (a raczej lato) mojego życia były wtedy, kiedy zdałam maturę, dostałam się na studia, miałam cztery miesiące wakacji i żadnych obowiązków na głowie! Piękniejsza, młodsza i bardziej wyluzowana już nigdy nie będę.

***

Przez pół mojego dorosłego życia udawałam osobę pewną siebie. Lata spędzone w kółkach teatralnych zaowocowały tym, że w zależności od okoliczności potrafiłam odegrać każdy typ charakteru. Najczęściej jednak ukrywałam się pod maską zdecydowania. Byłam niepewna siebie, przestraszona i totalnie zdezorientowana, ale nikt o tym nie wiedział. Poza jednym mężczyzną, który pewnego dnia powiedział mi: „…i życzę Ci, żebyś w końcu zaczęła być naprawdę pewna siebie”. Nie odpowiedziałam.

***

Dziś wiem, że jestem na najlepszym etapie mojego życia. Co więcej, jestem pewna, że za dziesięć lat, kiedy będę zbliżać się do czterdziestych urodzin, napiszę dokładnie to samo. Doceniłam doświadczenie i upływający czas. Kosztowało mnie to lata lepszych i gorszych decyzji, ale efekt jest wybitnie jednoznaczny. Wszystko przychodzi wtedy, kiedy ma przyjść, czyli głównie z wiekiem. Nie da się być kobiecą w wieku osiemnastu lat, bo wtedy, prawdę mówiąc, naprawdę niewiele się o kobiecości wie. I tak, jak też byłam kiedyś oburzona, że ktoś tak mówi. Cóż, prawo młodości, która jest przecież najmądrzejsza.

Dziś, w wieku prawie 29 lat, w końcu jestem zdecydowana, konkretna i naprawdę nie boję się niczego. A przede wszystkim jestem kobieca w pełnym tego słowa znaczeniu. To dzięki temu, że w końcu naprawdę stałam się pewna siebie. Nie ma nic bardziej kobiecego od pewności siebie. A to widać w ciele, głosie i każdym ruchu. Bez względu na to, czy mam na sobie sobie koronkę, czy dres.

 

baner-poziomy

 

Przejdź do komentarzy
Obserwuj mnie na Instagramie @blackdressesblog

 Kiedy twoja przyjaciółka drukuje ci ciebie w gazetach i oprawia w ramki  #niecala7 #nowybutik #naturalnetkaniny #monikakaminska #zackroman #harpersbazaar #esquire #smile #happytime #silkdress #bespokedress #bespoketailoring  #ilovegdn #molowbrzeznie #moloteka #gdansk #balticsea #lazyday #mondaymood
 Bardzo nam zależało żeby #niecala7 nie była po prostu kolejnym sklepem, lecz miejscem, w ktorym można z przyjemnością oraz w spokoju dopracować swój wizerunek. Dlatego dla Waszego komfortu mamy dwie duże przymierzalnie, a poza tym pufy, pianki (takie do jedzenia) i mnóstwo kwiatów! #nowybutik #naturalnetkaniny #monikakaminska #zackroman #bespoketailoring #madetomeasure #readytowear #interiorgoals #interiorinspo #peonies #instaflowers #marshmallow  Całe pół dnia urlopu w #gdansk #ilovegdn #miastogdansk #molowbrzeznie #flatlay #lazyday
 Brak pogody nie przeszkadza mi nad morzem zupełne. Przynajmniej nikt mi w kadr nie wchodzi :D #zatokasztuki #sopot #balticsea #summervibes #poland  Niecała 7 jest już oficjalnie otwarta. Zapraszamy Was w tygodniu w godz 11.00 - 19.00 oraz w soboty w godz. 11.00 - 19.00. Tym, którzy byli z nami w sobotę bardzo dziękujemy!!! #niecala7 #nowybutik #naturalnetkaniny #monikakaminska #zackroman #n7
 All I need is food #allineedisfood #foodporn #flatlay #ilovegdn #moloteka  Kończę psuć sobie spójny instagram informacją o tym, że razem z @zackroman_official jesteśmy w każdej relacji z Pitti Uomo w Vogue, jaka pojawiła się w Internecie. Mamy @vogueitalia @vogueparis @britishvogue @voguegermalny @voguerussia oraz @vogueukraine. Wszystkie stylizacje pochodzą oczywiście z @monikakaminska_official KOCHAM SWOJĄ PRACĘ!!! #pittiuomo #pittiuomo92 #pittipeople #pittiwoman #seersucker #seersuckersuit #sartorial #womaninsuit #bespoke #bespoketailoring
 Takie kadry tylko w #gdansk #ilovegdn #gdansk #mondaymood #moloteka #aperolspritz #balticsea #summervibes  Ja wiem, że to zdjęcie już było, ale teraz to ekstra repost z Instagrama @britishvogue, więc sami rozumiecie. MUSIAŁAM :D #pittiwoman #pittiuomo #pittiuomo92 #pu92 #britishvogue #vogue #sartorial #womaninsuit #seersucker #seersuckersuit #doublebreastedsuit #panamahat