Pure Platinium Warszawa Złote Tarasy – opinia po 4 latach

Maj 6, 2013

Zastanawiasz się jaką siłownię wybrać? Myślisz o Pure? Konkretnie o  Pure Platinium Warszawa Złote Tarasy? Przeczytaj ten wpis.


W końcu dokonałam tej najbardziej męskiej decyzji w  moim życiu i postanowiłam zmienić siłownię. Do Pure Platinium Złote Tarasy (Pure Jatomi) zapisałam się w sierpniu 2009 roku. Przedstawiona tutaj opinia dotyczyć będzie tylko i wyłącznie tego klubu. Postaram się napisać ją w miarę rozsądnie i na chwilę zapomnieć o tym, że szczerze nie znoszę tego miejsca.

Przez 4 lata trzymała mnie tam głownie lokalizacja i zajęcia z jogi. W maju 2013 uznałam, że to za mało. W Internecie krąży mnóstwo kompromitujących tę placówkę (i całą sieć) opinii. Każdemu kto planuje się tam zapisać proponuję je poczytać. Warto też poszukać kogoś znajomego, kto tam chodzi/chodził. Są różne priorytety i to co mnie wkurza, innych może w ogóle nie interesować. I najważniejsze – bardzo pilnujcie tego jakie macie warunki wypisywania się z tej siłowni. Ja się na tym nie znam, ale legendy już krążą o tym, że z Pure bardzo trudno jest zrezygnować. Mi (odpukać – mam nadzieję, że przez ostatni miesiąc nic się nie pojawi nowego w tej sprawie) się udało, więc uznałam, że czas na moje ostatnie słowo w tej kwestii. Omówię szczegółowo działalność, funkcjonowanie i jakość całej siłowni.

Przez cztery lata chodziłam na siłownie średnio około dwóch razy w tygodniu. Bywały miesiące w w których byłam tam po dwadzieścia razy, bywały takie w których wcale.

Siłownia w Złotych Tarasach ma status Platinium, czyli jest z założenia siłownią lepszą od tych, które tego statusu nie mają. Nie do końca wiem o co chodzi praktyce, najprawdopodobniej o to, że jest większa i ma większa strefę relaksu. O ile się nie mylę to Pure w Blue City nie miało kiedyś statusu Platinium, a pisząc ten post zobaczyłam, że jednak ma, więc moje teoria może nie być prawdziwa.

 Sprzęt

Sprzęt na siłowni jest  najważniejszy. Kiedy w 2009 r. zapisywałam się do Pure (to było jeszcze przed otwarciem, które potem zaczęło się wydłużać) mówiono mi, że siłownia w Złotych Tarasach będzie wyposażona w trzy urządzenia Power Plate – dwa na siłowni głównej, jedno na damskiej. To były wtedy bardzo modne maszynki, które miały skracać czas treningu oraz zwiększać jego wydajność. Nie da się ukryć, że trochę mnie to skusiło. Czy działają? Nie wiem. Do dziś nie pojawiły się w Złotych Tarasach. Nikt również nie potrafił odpowiedzieć mi dlaczego.

Cała siłownia podzielona jest na dwie części. Ogólną, która składa się z dość dużej ilości maszyn do cardio oraz równie dużej części siłowej. Damska siłownia to taka mini sala do ćwiczeń – dwie bieżnie, dwa orbitreki, kilka innych maszyn do ćwiczeń cardio, trochę maszyn siłowych, kilka mat. Ja o wiele bardziej lubię klimat tej damskiej, bo zazwyczaj jest tam ZNACZNIE mniej osób. Nie jest prawdą, że nie przebywają tam mężczyźni. Kobiety wykupujące treningi personalne u trenerów płci męskiej mogą sobie poprosić o ćwiczenie na damskiej siłowni i dość często to robią.

Sprzęty w miarę działają. Nie zauważyłam żadnych problemów z urządzeniami siłowymi, natomiast w tych do cardio regularnie przez 4 lata psuły się telewizory, czasem nie dało się zmienić prędkości, czasem coś odpadło. Poza godzinami wieczornymi, kiedy na siłowni pojawia się tłum i potrafi brakować bieżni, nie stanowi to większego problemu.

Obsługa

Najgorszy punkt całej siłowni. Główny powód mojego rozwiązania umowy. Połapać się kto tam jest managerem albo osobą decyzyjną to jak trafić szóstkę w totka. Jeżeli coś się na siłowni popsuje albo mamy jakąś skargę to nie wiadomo do kogo to zgłaszać. Na recepcji nigdy nic nie mogą zrobić, a managera nigdy nie ma (udało mi się raz z nim porozmawiać). Maile giną w otchłani Internetu. Nie wiadomo kto odpowiada za płatności. Kilkanaście razy informowano mnie telefoniczne, mailowo i w klubie, że nie zapłaciłam za jakiś miesiąc, chociaż przelew robił się zawsze automatycznie.

Przykład z zeszłego tygodnia? Na siłowni ogólnej odbywały się jakieś zawody podczas których jeden z trenerów kibicując zawodnikom dosłownie wydzierał się do mikrofonu: „jeeeeeeszczeeeeee, daaaaaaaaaaaaaajesz, biegnij, biegnij!!!!!”. Był słyszalny w całej siłowni włącznie z głośnikami w damskiej. Było tak głośno, że nie dało się w spokoju ćwiczyć. Poprosiłam panią z recepcji  o wyłączenie głośników na damskiej siłowni. Po piętnastu minutach poprosiłam ponownie. Usłyszałam:

-Niestety tego się nie da oddzielić.

-W takim razie kiedy to się kończy?

-Niedługo.

-Co to znaczy niedługo?

-Nie wiem, za pół godziny, za godzinę?

Zawody skończyły się za…minutę. Szkoda, że recepcja nie ogarnia takich rzeczy. Powinna.

Inny przykład?

Najmniej przyjemna historia z całego mojego pobytu na siłowni. Całość jest opisana tutaj. W skrócie – byłam w stroju sportowym kiedy zacięła mi się szafka. W szafce było wszystko – ubrania, klucze do domu, pieniądze, dokumenty. Recepcjonistka kazała mi wracać do domu i przyjść po to jutro. Tak, w stroju sportowym, bez własnych rzeczy kazała mi wracać do domu. Oczywiście nie zrobiłam tego, ale kosztowało mnie to sporo nerwów. Po całym zajściu nikt mnie nawet nie przeprosił.

Nie da się tez nie zauważyć, że do blatu od strony recepcjonistek przyklejone są gotowe wzory odpowiedzi na pytania klientów i przypominajka o tym żeby być miłym. Miałam nie być złośliwa, więc nie będę tego komentować.

Trenerzy, motywatorzy

Zapisując się przed otwarciem dostałam gratis dwie lekcje z trenerem personalnym. Wspominam jakość bez szału , ale jest to jedyna opcja na ogarnięcie sprzętu dla kogoś nowego. Inaczej nie ma szans, bo nikt nic nie podpowiada, nie poprawia. Na siłowni są też motywatorzy, ale poza jednym chłopakiem, który już tam nie pracuje i któremu faktycznie chciało się coś mi pokazać nowego, to w zasadzie nie wiem czy oni mają jakąś konkretną funkcję. Poza jogą, z nauczycielką, która już pracuje w innym miejscu, raczej nie chodziłam na zajęcia grupowe, więc nie mogę się o nich wypowiadać.

Sauna, strefa relaksu

W Pure znajduje się również sauna, łaźnia parowa, mini jacuzzi, mini basen (w zasadzie drugie jacuzzi) i …zjeżdżalnia.

Z sauną problem jest od otwarcia. Przez cztery lata na zmianę: temperatura była na niska, za wysoka, drzwi się nie zamykały, ktoś je wyłamał, łamały się deski w środku itp. Obsługa ma tendencje do wyłączania sauny na 2 godziny przed zamknięciem klubu i do nie włączania jej rano oraz w weekendy.

Z łaźnią parową jest mniejszy problem, bo można jej moc podkręcić samemu. Chociaż również zdarzały jej się dłuższe okresy, w takcie których nie działała.

Jacuzzi to osobna bajka. Moim zdaniem woda jest tam trochę za zimna, ale nie da się ukryć, że to dość dobre rozwiązanie na relaks po siłowni. Ja jednak ostatnio jestem raczej bliższa modzie na nie wchodzenie tam (w strefie relaksu krążą dziwne opowieści o tym jak źle to jest czyszczone, ile w tym prawdy nie wiem, ale udało się im mnie przestraszyć). Basen to takie zimniejsze jacuzzi, też do leżenia, nie do pływania. Zjeżdżalnia była świetną zabawką przez trzy pierwsze miesiące po otwarciu, teraz już z niej chyba nikt nie korzysta.

Taras

To im się udało na tej siłowni najbardziej. Ze strefy relaksu można wyjść na bardzo duży taras z leżakami, stolikami, krzesłami i barem. Rewelacyjna opcja na ciepłe miesiące. Będzie mi tego najbardziej brakować.

Strefa rekreacji

Siłownia wyposażona  jest również w pięć komputerów z dostępem do Internetu, automat do kawy i kilka stolików. Bardzo wygodne rozwiązanie. Wiele razy kończyłam notki przed treningiem. Komputery się oczywiście wieszają i działają jak chcą, a ja nie chcą to nie działają. Często wszystkie są zajęte i trzeba stać w kolejce. Z jednej strony to nie kafejka internetowa, z drugiej jak już się coś takiego robi, to moim zdaniem warto by było o to dbać. Natomiast jeżeli tego nie znajdę na kolejnej siłowni, to nie da się ukryć, że pewnie utrudni mi to załatwianie spraw i zmusi do noszenia komputera przy sobie.

Szatnie

Szatnia (damska oczywiście) jest dość duża, ale po godzinie 17 i tak robi się w niej ciasno. Połączona jest z wygodnymi prysznicami (w każdej kabinie jest automat z żelem do mycia, szamponem i odzywką do włosów). Jedyny problem jest tam z wieszakami na ręczniki, które się chyba pourywały ze dwa lata temu i do tej pory coś jest z nimi nie ta. Woda jest  dość ciepła i z dobrym ciśnieniem. Ponadto każda szatnia wyposażona jest w suszarki, prostownice, żelazko, waciki i płyn do demakijażu (który się często kończy, więc akurat na tym bym nie polegała). Szafki są bardzo ściśnięte i jest ich dużo. Nie są najwygodniejsze na świecie, ale o ile się nie psują, to korzysta się z nich w miarę okay.

W szatni są dwa solaria, które niestety nie wiem jak działają. Za 5 złotych można wypożyczyć ręcznik, a za 15 zł szlafrok. Taka czynność wiąże się z obowiązkowym zostawieniem w recepcji klubu dokumentu z imieniem i nazwiskiem/ kaucji za wypożyczenie. Manager, który wprowadził ten zwyczaj tłumaczył mi, że miesięcznie ginie im ok. 80 ręczników. Podobno wynoszą je klubowicze. Dziwne jak na siłownie Platinium i bardzo niewygodne. Zostawienie i odbieranie kaucji wiąże się z wydłużeniem kolejek, a i czasem bywało tak, że zostawiona przeze mnie karta gdzieś zaginęła, więc byłam poproszona o odebranie jej przy następnej wizycie. Kilka razy widziałam sytuację kiedy ktoś bardziej pewny siebie ode mnie odmawiał zostawienia dokumenty/kaucji i po prostu wchodził z tym ręcznikiem. Nikt z recepcji nie reagował, ja również ominęłam kilka razy tę zasadę mówiąc, że skoro pan przede mną nic nie zostawiał, to ja również nie będę. Raz na trzy razy obsługa zapomina o pobraniu dokumentu.

Ceny

W zasadzie to nie wiem. Siłownia ma taką zasadę, że nie udziela informacji o cenach karnetów przez telefon, trzeba osobiście stawić się w klubie. Poza długością umowy nie wiem od czego są uzależnione ceny karnetów. Na saunie często można spotkać kogoś kto się chwali, że po znajomości załatwił sobie karnet za ok. 120 zł miesięcznie, ale są też tacy, który mówią, że płacą ponad 200 zł.

 

Czy żałuję, że chodziłam tam 4 lata?

Z jednej strony nie, bo dzięki  Pure Platinium Warszawa Złote Tarasy wyrobiłam sobie nawyk regularnego ćwiczenia i wkręciłam się w jogę. Miałam tam blisko i wiele razy udało mi się odbyć trening tylko dlatego, że wpadałam tam na godzinkę, szybko ćwiczyłam i jechałam dalej. Teraz na pewno będę potrzebować większej motywacji żeby dojechać gdzieś dalej.

Natomiast nie da się ukryć, że była to najgorsza umowa jaką w życiu podpisałam. Nigdy nie byłam związana z firmą, która tak nieprzyjemnie traktuje klientów. Pure jest nastawione tylko na zysk. Z taką lokalizacją nie jest to trudne. Jeżeli wypisze się niezadowolony klient, to oni szybko na jego miejsce znajdą nowego. Cały czas prowadzone są poszukiwania nowych członków (np. jeżeli podasz numery do swoich znajomych komuś z obsługi to dostaniesz żeton na solarium albo ręcznik itp.). W kategorii siłowni Pure to taki fast food z niskimi standardami obsługi. Można iść, można poćwiczyć, jest blisko, jest szybko, jest dużo, ale w końcu nadchodzi taki moment kiedy ma się tego wszystkiego dość.

Co dalej?

Teraz będę szukać nowej siłowni. Ponieważ będę korzystać z karty Benefit, to jeżeli możecie polecić mi miejsca w Warszawie do których można wejść korzystając z tego systemu, to będę bardzo wdzięczna. Wiele razy pytaliście mnie mailowo gdzie chodzę na siłownie i gdzie polecam pójść. Wiem, że dużo moich znajomych również mam problem z tym gdzie się zapisać. Ponieważ Benefit umożliwia sprawdzenie wielu miejsc mam taki cichy plan żeby przez wakacje sprawdzić kilka siłowni w Warszawie i każdą z osobna tutaj zrecenzować. Dajcie znać jakie elementy przy zapisywaniu się do takich miejsc są dla Was najważniejsze, to zwrócę na nie szczególną uwagę. I ćwiczcie, mimo wszystko ćwiczcie gdzie się da ;)

 

 

 

 

Księżna bez cekinów

Maj 21, 2018

Mam wrażenie, że po Meghan Markle spodziewano się wszystkiego, ale nie minimalistycznej sukni ślubnej. Na wiele tygodni przed uroczystością serwisy plotkarskie prześcigały się w podawaniu informacji, w świetle których przyszła żona Harry’ego – d e l i k a t n i e mówiąc – nie wypadała najlepiej. Wystarczy wspomnieć ustawki jej ojca z fotografami, liczne komentarze na temat tego, że tak naprawdę nie jest zakochana, tylko cwana, lub list jej brata, w którym ten wyraźnie zachęcał przyszłego męża Markle, żeby odwołał uroczystość. Do tego doszły tysiące artykułów o tym, jak drogi ma być cały ślub, za który zapłacą oczywiście podatnicy.

Wyobrażam sobie, że dla przyszłej panny młodej musiał to być horror. Mam chociaż nadzieję, że aktorskie doświadczenie pozwoliło jej trochę mniej stresować się transmisją telewizyjną na cały świat; ja bym chyba umarła z przerażenia. Nie da się ukryć, że atmosfera przed ślubem była gęsta aż do przesady. Tymczasem mam wrażenie, że wszystkim liczącym nie tylko funty, lecz także na jakąś ślubną katastrofę główna sprawczyni całego zamieszania zagrała na nosie. Jednocześnie, jak przystało na własny ślub, świetnie się przy tym bawiąc.

 


Lubisz klasyczne ubrania?


 

Pierwsza kreacja Megan, w której jeszcze wtedy przyszła księżna pojawiła się w kaplicy św. Jerzego, to projekt brytyjskiej projektantki Clare Waight Keller dla francuskiego domu mody Givenchy. Zgodnie z oficjalnymi informacjami podanymi przez rodzinę królewską Markle wybrała Keller ze względu na „ponadczasowy i elegancki wygląd, nienaganne krawiectwo oraz swobodną postawę”. Tkanina, z której uszyto suknię, została wyprodukowana specjalnie na tę okazję przez jedną z europejskich tkalni. Jest to oczywiście jedwab (podwójnie tkany), który wyróżnia się niezwykle subtelnym połyskiem. Jeśli istnieje coś takiego jak „matowy połysk”, to właśnie tak tę suknię można opisać.

Konstrukcja sukni – a w zasadzie jej dekolt w łódkę – nawiązuje  po pierwsze do słynnego projektu Givenchy, w którym Audrey Hepburn, mistrzyni minimalizmu, pojawiła się w filmie „Funny Face”.

W przeciwieństwie do wersji filmowej sukni Megan zdecydowała się na rękawy o długości 3/4 oraz bardzo nowoczesny dół, który jest połączeniem kilku kawałków tkaniny zszytych sześcioma szwami. Geometrycznie, skromnie i jednocześnie bardzo na luzie. Do takiej kreacji Markle swobodnie mogła nałożyć tiarę królowej Marii oraz pięciometrowy welon. Dzięki naturalnej fryzurze i prawie niewidocznemu makijażowi prezentowała się lekko, dziewczęco i przynajmniej o sześć lat młodziej niż w rzeczywistości. Cuda minimalizmu.

Jeśli interesują Cię kulisy, to na Twitterze The Royal Family pojawiły się rysunki projektu sukni. Wyjaśniono również, że kwiaty na trenie Megan miały wymiar polityczny – symbolizowały pięćdziesiąt trzy kraje Wspólnoty Narodów.

Bardzo prawdopodobne jest również, że suknia inspirowana była kreacją ślubną Angeli Brown, pierwszej ciemnoskórej kobiety, która została księżną.

 

I chociaż o pierwszej sukni ślubnej najsłynniejszej panny młodej 2018 r. mogę śmiało powiedzieć, że jest zachwycająca, to jednak jeszcze bardziej oszalałam na punkcie kreacji, w którą Megan przebrała się po południu, żeby udać się na mniej oficjalną część, czyli na wesele dla rodziny i przyjaciół.

Druga suknia ślubna Megan to projekt Stelli McCartney uszyty z białej jedwabnej krepy. Dzięki odkrytym plecom i zapięciu sukienki na szyi znów podkreślone są ramiona Megan – i słusznie, bo są przepiękne. Delikatnie rozkloszowany, lecz ekstremalnie prosty w formie dół pięknie zamykał sylwetkę. Całość została uzupełniona koktajlowym pierścionkiem należącym do księżnej Diany oraz wykonanymi z jedwabnego atłasu butami młodej, pochodzącej z Florencji marki Aquazzura. Natomiast prawie niewidoczny makijaż oraz lekko niedbały kok dodawały księżnej niesamowicie dużo uroku.

Najciekawsze pozostaje to, że o żadnej z tych sukni nie da się więcej napisać. Obydwie nie miały falbanek, cekinów, wszytych diamentów ani niczego, co można by było przez długie akapity analizować. Próżno szukać na twarzy Markle dwudziestu warstw podkładu, bronzera lub rozświetlacza; wydaje mi się też, że nawet z lupą trudno byłoby znaleźć w jej włosach ciężkie produkty do stylizacji. Mimo to panna młoda wyglądała w obydwu kreacjach obłędnie pięknie, świeżo i przede wszystkim po swojemu. A to dzięki temu, że wybrano szlachetne, naturalne tkaniny oraz ponadczasowe kroje.

Zaskakujący, ale piękny i niesamowicie uroczy wybór jak na księżną. Mam nadzieję, że wpłynie bardzo mocno na modę ślubną w kolejnych latach, ponieważ – jak to mawiał jeden z moich wykładowców – lepsze jest zawsze wrogiem dobrego.

 

 

 

Przejdź do komentarzy
Obserwuj mnie na Instagramie @blackdressesblog

 To, że razem pracujemy i jeszcze nic nie wybuchło jest największym sukcesem polskiej blogosfery 🤣 Jesteśmy trochę jak Włoch z północy i Włoch z południa. Do wszystkiego mamy inne podejście, na szczęście na koniec dnia zawsze okazuje się, że chodzi nam o to samo  Kiedy kilka lat temu @zackroman_official pokazał mi różnicę między wełną, a poliestrem żadne z nas się nie spodziewało, że kiedyś codziennie rano będziemy spotkać się w jednym butiku. To jest nasze piąte wspólne Pitti i jednocześnie rok działalności Niecałej 7. Niesamowite jak założenie bloga może zmienić całe zawodowe życie. • P.S. Obydwie lniane marynarki są z kolekcji ready-to-wear i możecie kupić je online oraz w naszym butiku przy Niecałej 7. • fot. @thestylestalkercom ❤ #pittiuomo #pu94 #pitti94 #pittiimmagine #pittipeople #firenze #streetstyle #streetstyleluxe #ootdgoals #ootd #ootdinspo #elegantstyle #linenjacket #len #lnianamarynarka #safaristyle #safarijacket #pittipeople #pittiwoman  Czy możemy oficjalnie uznać, że mój młodszy brat wygrał w kategorii lokalizacje weselne 2018?  #wedding #spain #olivella #wedding2018 #pool #vscotravel #travelawesome #traveltospain #perfectview #chill #fridaymood #partytime #summermood
 Za takich ludzi i takie zdjęcia uwielbiam Pitti Uomo ❤ Regram @stylealertsa #pitti #pittiuomo94 #pu94 #pittiuomo #firenze #streetstyle #classy #suits  Bawełniana bluzka, czyli szybka zapowiedź tego co już możecie dostać w butiku przy Niecałej 7, a niedługo pojawi się online @monikakaminska_official Zdjęcie: cudowna @agnieszka.kumuda (dziękuję @aleksandersiczek za polecenie ) #warsaw #ootd #streetstyle #streetstyleluxe #bwfotography #bwphoto #city #elegantstyle #minimalstyle #minimalism #minimalstreetstyle #warszawa #bawelna #bawelnianabluzka
 Cztery lata temu oddałabym wszystkie pizze świata za to, że nigdy nie założę niczego we wzorki. We wrześniu ubiegłego roku podczas targów tkanin w Paryżu zobaczyłam te zebry i przepadłam  Korzystając z tego, że tkanina jest niesamowicie lekka i przewiewna wymyśliłam koszulę z podpinanymi rękawami w stylu miejskiego safari. Jest już dostępna online oraz w butiku @monikakaminska_official #ootdgoals #shirt #streetstyle #ootd #luxuryfabrics #womansfashion #ootdinspo #safaristyle #warsaw #warszawa #summermood #summerstyle #fashionbloggers  Pewnie mi w to nie uwierzycie, ale kiedyś nie byłam pewna siebie. Dziesięć lat temu wszystkiego i wszystkich sie bałam. Byłam oczywiscie najgłośniejsza i najmądrzejsza, ale nie miało to nic wspólnego z pewnością siebie. Dziś jest zupełnie inaczej i o tym możecie przeczytać w nowym wpisie na blogu (link w bio), a jak już przeczytacie to razem z #Dermika zapraszam Was na stronę kobiecahistoria.pl gdzie możecie opowiedzieć swoją historię i wygrać cudowne nagrody  ❤  Bardzo jestem ciekawa jak u Was było z pewnością siebie. Miałyście ja od zawsze czy przyszła z czasem? #kobiecahistoria #pewnoscsiebie #onthetable #onthewhitetable #kosmetyki #flatlay #springmood #instaflowers #vsco #springmood
 Jeśli bedziecie w Barcelonie to musicie iść do @cottonhousehotel i zjeść chipsy z buraka oraz burratę. Najlepiej od razu zamówcie podwójną porcję. Szczególnie, że można zjeść kolację w sali, która w całości  wyłożona jest...próbnikami z tkaninami bawełnianymi. RAJ ❤ ------------------------------------------------------------------------------- P.S. BLACKDRESSES W TEJ SAMEJ SUKIENCE 518 RAZ. CZY ONA NIE MA NIC NOWEGO W SZAFIE? Jakiś czas temu komentowałam na IS fakt, że pewien portal krytykował to, że ktoś założył dwa razy tę samą sukienkę. Naprawdę w 2018 r. to nadal może kogoś dziwić? Ja sobie uszyłam tę sukienkę w @monikakaminska_official właśnie po to żeby przed każdym ważnym wydarzeniem nie zastanawiać się w co się ubiorę. Ładne rzeczy są po to żeby nosić je często ❤ #cotton #silkdress #dress #summermood #cottonhousehotel #barcelonalovers #barcelonabeach #barcelonaphoto #travelawesome #traveltobarcelona #triptobarcelona #vscotravel #garden  • Sand Suit • Przyznam szczerze, że nie wiem jak wyglądało moje życie bez garniturów. Kocham sukienki i nigdy z nich nie zrezygnuję, ale damski garnitur to jest totalnie inny poziom ubierania się, szczególnie do pracy. Albo szczególnie wtedy, kiedy długie spodnie garniturowe możesz zamienić na krótkie lub udawać, że jesteś rodowitą Włoszką...mam nadzieję, że włosy mnie nie zdradzają  Suit: @monikakaminska_official #suit #womaninsuit #ootd #streetstyle #warsaw #vscofashion #reallife #elegantstyle #classy #woolsuit #ootdgoals #streetstyleluxe
 Sitges pod Barceloną to raj dla biegaczy z idealną do długich wybiegań nadmorską promenadą. Problem jest taki, że czasami ciężko się biegnie, bo jest tak ładnie, że ciągle trzeba robić zdjęcia 🤗 Mimo wszystko pocisnęłam i mogę się pochwalić, że łącznie w maju przebiegłam 103 km  #sitges #spain #calm #catalonia #chill #beach #vscotravel #vscospain #travelawesome #traveltospain #morningsun #morning  Pojechałam do Włoch kupować tkaniny do @monikakaminska.com Dowcip polega na tym, że najlepsze tkalnie są tam gdzie jest wilgotno, czyli...ciągle pada. W związku z powyższym kiedy podczas majówki w Polsce było 30 stopni, to ja we Włoszech miałam tych stopni 15 i deszcz od świtu do nocy. Po trzech dniach spędzonych w magazynach, na halach produkcyjnych i w samochodzie (4 kilkuugodzinne spotkania dziennie, a na obiad kanapki z supermarketu) nawet ja - człowiek robot - byłam skrajnie zmęczona. Na szczęście na weekend miałam zaplanowane tylko zwiedzanie. I tak w piątek wieczorem jadąc z Bielli do Portofino postanowiłam iść spać gdziekolwiek. Nie było czasu na analizy i szukanie fajnych lokalizacji. Wyobraźcie więc sobie moje zdziwienie, kiedy obudziłam się w Rapallo i odkryłam, że jest to jedno z ładniejszych włoskich miasteczek w których byłam. Cudowne widoki, przepiękne budynki i obłędna kuchnia Ligurii. To miasto jest tak cudne, że dwa dni później Cinque Terre nie zrobiło na mnie aż takiego wrażenia. Uwielbiam takie włoskie niespodzianki!