Akryl – najgorszy materiał odzieżowy

Październik 24, 2017

Powiedzmy to wprost: wśród materiałów odzieżowych akryl jest chyba najgorszy. Dlaczego? Wszystko wyjaśniam w tej notce.

Akryl, znany też jako orlon albo akrylonitryl, to wszechobecne dziś włókno syntetyczne. Wynaleziono je w 1941 roku w laboratoriach firmy DuPont. To amerykańskie przedsiębiorstwo to chemiczny potentat, mający na koncie wiele niezwykłych innowacji. W 1938 roku DuPont wprowadził do masowej produkcji poliamid, czyli nylon, o którym pisałam niedawno. Trudno sobie wyobrazić życie bez poliamidowych pończoch i rajstop. Ale za to świat bez akrylu byłby jak najbardziej do przyjęcia.

Niestety akryl nieustannie atakuje nas z półek sklepów odzieżowych. Stanowi najczęstszy zamiennik prawdziwej wełny we wszelkiego typu dzianinach, a także w tkaninach płaszczowych, żakietowych i innych. Produkcja akrylowych włókien jest super-tania, kosztuje drobne grosze w porównaniu z wełną. Czym te dwa materiały się różnią? Niemal wszystkim. Oto, czego możemy się spodziewać po akrylu:

Niski komfort cieplny. Ubranie akrylowe nie zagrzeje nas w połowie tak dobrze jak wełniane. Kiedyś w zimie po prostu marzłam w syntetycznych sweterkach, myślałam już, że mam kiepskie krążenie. A wystarczyło założyć wełnę.

Słaba oddychalność. Jeśli już uda nam się zgrzać w akrylowym ubraniu, na przykład biegnąc na autobus, to możemy mieć pewność, że we wnętrzu będziemy chcieli się natychmiast rozebrać. Nasza skóra w akrylowym swetrze po prostu się dusi.

Fatalna chłonność. W przeciwieństwie do wełny, akryl nie pomoże nam się pozbyć potu – wszystko zostanie na naszej skórze, co nie jest bynajmniej higieniczne. Akryl szybko pokrywa się nieprzyjemną wonią. Nie powstrzymuje też wilgoci z zewnątrz – momentalnie przemaka na deszczu. Znów inaczej niż wełna.

Mechacenie. Naprawdę niewiele trzeba, żeby akryl pokrył się okropnymi kuleczkami. Ponadto ten materiał szybko traci początkową gładkość. Trudno to precyzyjnie opisać, ale na pewno zmechacony akryl trudno pomylić z materiałem naturalnym.

Szarzenie. Akryl brzydko się starzeje. Po kilku praniach żywy kolor, który zachęcił nas do kupna, staje się bury i nijaki. Wełna jest i pod tym względem dużo lepsza, ale uwaga, wystarczy domieszać do niej odrobinę akrylu, by wyraźnie obniżyć estetykę materiału.

Elektryzowanie się. Wełniany sweter też bywa generatorem prądu, ale nie da się go porównać z akrylowym. Ten drugi postawi nam wszystkie włosy na głowie.

 

 

SZUKASZ UBRAŃ Z NATURALNYCH TKANIN? POZNAJ MOJĄ MARKĘ HTTP://MONIKAKAMINSKA.COM

 

 

Czy akryl ma w stosunku do wełny jakieś zalety? Tak, można go prać w dość wysokich temperaturach. Ale to chyba niedostateczne powody, by zdecydować się na akryl, otrzymywany między innymi z kwasu pruskiego (to ta sama substancja, z której wytwarza się cyjanek).

Jeśli ktoś ma awersję do gryzącej wełny, to powinien po prostu o niej zapomnieć, ponieważ gryząca wełna to jedna wełna. A poza tym jest jeszcze mnóstwo rodzajów wełny, która nie gryzie (takie możecie kupić na przykład w moim sklepie).

I na koniec jedna rada: naprawdę czytajcie skład surowcowy. Wiele sieciówek, w tym tych z wyższej półki, ogłasza w katalogach i na stronach internetowych, że oferuje na przykład „kardigan z wełnianej dzianiny”. A, jak się okazuje, materiał jest tak naprawdę mieszanką o następującym składzie: „60% wiskoza, 35% poliester, 5% wełna”. Zabawne i straszne. Niestety bardzo, bardzo często spotykane.

Nie dawajmy więc sobie wciskać syntetycznych swetrów, bo naprawdę warto trochę dopłacić i poszperać za naturalnym materiałem. Mając niewiele rzeczy, za to wysokiej jakości i dopasowanych, budujemy sensowny wizerunek.

 

 

 

  • Akrylu unikam jak mogę, ale mam jeden ukochany szalik: jest piękny, ale niestety z akrylu. Gdyby okazało się, że ma bliźniaka z bawełny czy wełny, bez wahania bym go wymieniła ;)

    • Pokaż, będę szukać :)

      • OK :D No więc to jest taka olbrzymia czarno-biała chusta w dużą kratę. Używam jej głównie jako szalika, którym mogę opatulić się po uszy, ale czasami służy też za narzutkę. Na stronie Bershki już jej nie ma, ale znalazłam na blogu: http://bscene.bershka.com/2015/es-la-mejor-epoca-del-ano/?cookies_agree

        • Mam podobny szalik, też z akrylu i również jest moim ukochanym :) Jest mięciutki, o dziwo ciepły! Ale jeśli znajdzie się jego wersja z lepszego materiału, to bez wahania wymienię, bo wystarczy owinąć sobie go wokół ust i chwilę pooddychać, by zaraz był wilgotny :|

  • Izabela K.

    Nienawidzę akrylu, to chyba gorsze niż poliester. Jest paskudny, źle się nosi, brzydko wygląda i jest niewygodny. Do mojej szafy już od kilku lat ma kategoryczny zakaz wjazdu. Sweter z akrylu to chyba jakieś przekleństwo naszych czasów, w sieciówkach aż się od nich roi i naprawdę ciężko znaleźć ubrania (zwłaszcza zimowe) bez akrylowych domieszek. Ale da się. I nagle się okazuje, że w normalnym swetrze ani się nie marznie ani nie poci, wystarczy tylko wybierać te o naturalnym składzie.

  • Jezeli o mnie chodzi to po obejrzeniu kilku filmow na stronie PETA o tym jak strzyze sie owieczki odechciewa mi sie swetrow z jakichkolwiek materialow…

    • Szkoda tylko, że PETA uwielbia robić skandalizujące reklamy, ale nie za bardzo tam ktoś nad nimi myśli. Wrzucili wszystko do jednego wora, w ogóle nie zwracając uwagi na to, że w wielu, najbardziej znanych firmach produkujących wełnę, nikt do czegoś takiego nie dopuści, a nawet o tym nie spróbuje pomyśleć. Wmawianie światu, że każda wełna jest pozyskiwana w ten sposób to po prostu zwykłe kłamstwo.
      I jeszcze ta Krupa gotująca się w akrylu, która najprawdopodobniej pod spodem jest cała mokra, a jak wyjdzie z pomieszczenia to przemarznie :D

      • Nie mowie, ze wszedzie sie tak dzieje, ale zdaje sobie sprawe ze gdzies sie tak dzieje. Takie rzeczy czesto trudno zweryfikowac, poniewaz predzej czy pozniej wiele z nich okazuje sie klamstwem ktore wychodzi najaw zupelnie przez przypadek. Wiec np. bedac w Peru na pewno kupilabym od lokalnego sprzedawcy sweterek z Alpaca wool, ale kupujac ten sweter w h&m mialabym juz watpliwosci co do tego jak zostaly potraktowane zwierzeta. Po prostu uwazam, ze warto miec sprawdzone zrodla, troche sie tym zainteresowac i ogolnie byc swiadomym tego co dzieje sie na swiecie :)

        • O ile się nie mylę to w firmie nie jest zaznaczone, że dzieje się tak czasami, tylko cała komunikacja jest nastawiona na to, żeby wełny nie nosić, co jest po prostu manipulacją.

  • Aż mnie ciarki przeszły na myśl o tym materiale. Brrr.

  • Czapla

    Bardzo lubię ten cykl artykułów o materiałach i doceniam pracę, jaką w niego wkładasz. Akryl rzeczywiście nie należy do moich ulubieńców, ale chciałabym powiedzieć słówko na jego obronę. Wspominasz, że akryl produkowany jest z kwasu pruskiego, co ma być dowodem na jego „nieprzyjazność”. Rzeczywiście, cyjanowodór stosuje się w syntezie akrylu, ale nie świadczy to o niczym. Środki chemiczne, które często są szkodliwe dla człowieka są z powodzeniem używane do produkcji innych związków, zupełnie niegroźnych. Tak samo jak woda ma właściwości zupełnie inne niż wchodzące w jej skład wodór i tlen, tak samo akryl nie będzie miał nic wspólnego z cyjanowodorem (oprócz niektórych wspólnych pierwiastków chemicznych). Być może się czepiam, ale myślę, że tego typu informacja może niesłusznie wzbudzić w kimś negatywne odczucia. A przecież – tak sądzę – chodzi tu o rzetelną wiedzę na temat materiałów, dzięki której można podejmować świadome odzieżowe decyzje.

    • Bardzo przydatne wyjaśnienie. :) Monika wyłożyłaś jednak całą resztę o właściwościach akrylu tak, że odechciało mi się nosić to co z niego mam, bo faktycznie czuję się dokładnie w nim tak jak napisałaś.

  • Mam w swojej szafie 2 akrylowe swetry, zupełnie różne. Jeden dostałam taki bardzo gładki, faktycznie, jest w nim stosunkowo zimno. Drugi kupiłam za gorsze w lumpeksie. Ten akryl nie jest taki gładki, nie wiem jak to opisać. O, przypomina sweter z wełny w swojej fakturze. On jest o dziwo bardzo ciepły. Dzisiaj się przekonałam, ciepły. Nie wiem, w czym tkwi różnica. Oba swetry to 100% akryl.

  • Kurcze, a sądziłam że jest mi po prostu ZAWSZE zimno z natury :) Przetrzepię swoją szafę gwoli sprawdzenia teorii, ciekawa jestem ile z moich ubrań faktycznie jest wykonana z czegoś wartościowego :D

  • Aleksandra

    Szukam od miesiąca sukienki codziennej bez akrylu. Chyba będę musiała się po nią przejechać na Niecałą ?.
    A do tego ile sobie sklepy życzą za sztuczny sweterek.

    • Anna

      Jeśli szukasz sukienki z dzianiny, to polecam Woolovers. Od roku mam jedną z wełny merino i świetnie się ją nosi. A i dodatkowy plus, że kurs funta jest teraz dla nas korzystny.

  • Ja ostatnio kupiłam dwie pierwsze wełniane sweterki, które nie gryzą:) Czy mogłabyś też napisać poradnik ja dbać o ubrania z wełny? Bo szukałam w historii, ale nie znalazłam takiego wpisu.

  • Avarati

    Na szczęście nie mam nic akrylowego i staram innym ludziom też go wybijać z głowy :) Właściwie to kiedyś miałam dwa swetry, ale czułam się w nich źle, bo były one nieprzyjemne w noszeniu, zwyczajnie za duże i do tego najgorsze kolory, jakie można dla mnie wybrać. Były to pastelowy róż i wściekle pomarańczowy, w którym wyglądałam jak trup.
    To już wolę wiskozę, chociaż to też nie optimum :)

    Ostatnio kupiłam sobie sweterek z kaszmiru w karmazynowej czerwieni, w szmateksie :)

  • Pingback: WEEKENDOWNIK #31 - domowe biuro, escape room i polecajki!()

  • Pingback: Rzecz o plastiku (oraz o czapkach wegańskich) – Pukapuka()

Noście czapki!

Październik 4, 2018

Czuję, że mam misję. Jeszcze kilka lata temu płakałam, kiedy musiałam założyć czapkę. Wydawało mi się, że wyglądam w niej w najlepszym wypadku jak grzyb, a w najgorszym jak plemnik. Byłam pewna, że noszenie czarnych sukienek nie ma sensu, bo nie da się wyglądać w sukience i w czapce dobrze. Nie zamieniłam oczywiście sukienek na ciuchy zimowe. Po prostu nie nosiłam czapek. Nie mogłam na siebie w nich patrzeć. Nauszniki, opaski i inne tego typu towary zastępcze również nie wchodziły w grę. Jako kobieta dobrze ubrana nie mogłam psuć efektu czapką. Potrafiłam wyjść z domu z gołą głową podczas naprawdę bardzo niskiej temperatury.

Taaaaaak.

A potem zaczęłam być wiecznie przeziębiona. I robiłam takie numery, że chodziłam w czapce, ale kiedy zbliżałam się do miejsca, w którym miałam się spotkać ze znajomymi, to szybko chowałam czapkę do torebki. Żeby mnie przypadkiem nikt w niej nie zobaczył. Bo przecież wyglądam  ŹLE.

Całkowicie wyleczyłam się z kompleksu noszenia czapki podczas wizyty w Oslo. Przed wyjazdem kupiłam sobie śliczną czapkę. Zgubiłam ją pierwszego dnia. Zgubić czapkę w Polsce, to jest problem, bo znalezienie ładnej trochę trwa. Zgubić czapkę w Oslo to jest DRAMAT, bo na żadną cię nie stać. Serio – gdybym chciała kupić sobie czapkę , która w miarę mi się podoba, musiałbym wydać w Norwegii na nią tyle, ile w Polsce na sukienkę. Odpuściłam. Kupiłam jedną z tańszych. Miała srebrne cekiny.

Nie miałam wyjścia, przyzwyczaiłam się do niej.

Kilka lat później mogę się pochwalić tym, że wygrałam z systemem i mam w szafie mnóstwo przepięknych, wełnianych, ciepłych i niegryzących czapek. A od kiedy w mojej marce jest ponad 10 modeli, o krojach w których wygląda się super (naaaaprawdę!), to noszenie czapki stało się mega przyjemnością.

Po pierwsze dorosłam i nie muszę już całemu światu udowadniać, że seksownie wyglądam z gołą głową przy minusowych temperaturach. A po drugie mam w sklepie naprawdę wełniane czapki, w których każdy wygląda dobrze.  Każdy, każdy, dosłownie każdy wygląda w nich BOSKO! Okay, każda. Panowie jeszcze nie próbowali.

A jeśli mi wierzysz to nie zwlekaj i po prostu:

I nigdy więcej nie marźnij!

P.S. Stałe czytelniczki pamiętają: pierwsza opublikowana wersja tego wpisu powstała pięć (!) lat temu, w czasach kiedy jeszcze nawet jeszcze nie myślałam o własnej marce i czapkach. Życie potrafi zaskoczyć!

 

 

 

Przejdź do komentarzy
Obserwuj mnie na Instagramie @blackdressesblog

 Pierwszy raz od 4 lat, czyli od założenia własnej firmy udało mi się wyjechać na tak długi urlop. Poprzednio, zanim miałam @monikakaminska_official byłam trzy tygodnie w Portugalii (Lizbona, Porto, Madera) i prawdę mówiąc myślałam, że nigdy nie uda mi się tego powtórzyć, bo teraz powinnam być cały czas w pracy. ——————————————————————— Owszem, pracuję ekstremalnie dużo i nie zamierzam zwalniać tempa, ale cieszę się, że udało mi się samej sobie przypomnieć, że po hardcorowej pracy potrzebny jest też hardcorowy odpoczynek. Ostatnio o tym samym pisała @elajza Po takim resecie na wiele spraw zawodowych patrzy się inaczej, można podejść do nowych zadań ze świeżą głową i nagle okazuje się, że wcale nie były takie trudne jak się wydawało. Podróże naprawdę nie tylko niesamowicie kształcą, ale również dają olbrzymiego motywacyjnego kopa. ——————————————————————— Jestem już gotowa na listopad i grudzień w mojej firmie, które będą bardzo obciążające, bo moja marka w zimnych miesiącach przeżywa największe oblężenie. Nowości cały czas przychodzą do butiku (zaglądajcie na Niecałą), a ja nie mogę się sama doczekać aż zajmę się tymi wszystkimi ubraniami i akcesoriami  . . . #arizona #arizona #travelblogger #travelgirl #travelusa #traveller #summergirl #awesometravel #aggiepresets #kochampodroze #podróże #podrozowanie #summerstyle #ootd #summerchill #summervibes #soludos #levis  Just take me anywhere  #lake #usa #travel #awesomeearth #traveltousa #lakemead
 Because when you stop and look around, this life is pretty amazing. Zobaczenie Doliny Śmierci było jednym z moich największych marzeń podczas tej podróży. Nie zawiodłam się ani przez chwilę, miejsce robi niesamowite wrażenie. Warto zobaczyć je również z góry, szczególnie że w październiku temperatura nie była tam wyższa niż 30 stopni, więc można na spokojnie wszystko sobie pooglądać  ———————————————————————— #deathvalley #deathvalleynationalpark #deathvalleynp #deathvalleynps #travelblogger #travelgirl #travellers #traveltousa #awesomeview #dolinasmierci #usatravels #aggiepresets #travelphotography #travelholic #travelgram #travelandleisure #travellingthroughtheworld  To zdjęcie zrobiłam po przejściu 13 km w dół kanionu, zanim zorientowałam się, że prawie drugie tyle będę wracać biegnąc po ciemku na samą górę kanionu. Łącznie 25 km w morderczym tempie, ale przynajmniej mogę mówić, że wbiegłam na Grand Canyon  #grandcanyon #usa #travelawsome #view
 „The most important thing is to enjoy your life—to be happy—it's all that matters.” Audrey Hepburn ———————————————————————-Nie umiem opisać jaka jestem szczęśliwa, że tu przyleciałam i mogę oglądać na żywo wszystkie te miejsca, które do tej pory znałam tylko z telewizji, albo nie znałam wcale. ———————————————————————— Stany ekstremalnie zaskoczyły mnie swoją różnorodnością. Spodziewałam się mocnych wrażeń, ale nie sądziłam, że będę aż tak zachwycona. Moja wewnętrzna Włoszka jest chyba trochę zazdrosna  Spodziewajcie się, że będę Was atakować swoim szczęściem przez najbliższe dni  #tlpicks #happygirl #happylife  Do not wait; the time will never be ‘just right.’ Start where you stand, and work with whatever tools you may have at your command, and better tools will be found as you go along. #redrockcanyon #usa #travel #awesomeview
 Widzicie ten niepozorny „balkon” z lewej strony? To Skywalk nad Grand Canyon. Podłoga jest w nim szklana i widać cały dół kanionu. Niestety nie można tam robić zdjęć (chyba, że się zapłaci zatrudnionemu na miejscu fotografowi, który umówmy się, robi fatalne fotki), więc mogę Wam pokazać go tylko z tej perspektywy, ale i tak robi wrażenie. Szczególnie jeśli ktoś ma tak silny lęk wysokości jak ja  ———————————————————————Chyba niczego nie musiałam podczas tej podróży przełamywać tak często jak właśnie strachu przed wysokością. Weszłam wszędzie, gdzie chciałam wejść, ale z niektórych miejsc uciekałam ekstremalnie szybko  #tlpicks  #sunset ⭐️✨ Dla takich zachodów słońca warto podróżować  #arizona #sunsetinarizona #usa #travel #magic
 Te skrzynki na listy to jest tak filmowy kadr, że lepszego nie mogłam sobie wymarzyć do zdjęcia  #arizona #travel #traveltousa #awesometravel  „Never get so busy making a living that you forget to make a life.” #grandcanyon #grandcanyonsouthrim #grandcanyonsouth #usa #travelawsome