Przewodnik kulturalny dla dresiarzy

Styczeń 6, 2016

Kiedy słupki rtęci spadają poniżej minus dziesięciu, a termometr puka do okna, żeby wpuścić go do środka, niewiele rzeczy jest w stanie wyciągnąć mnie z domu. Wyruszanie do biura o siódmej piętnaście (autobusem) nie należy do moich ulubionych sportów zimowych – choć fakt, mroźne wschody słońca należą do najpiękniejszych. Po całym dniu poza domem (po pracy na ogół napatoczą się jeszcze jakieś inne sprawy, zakupy, spotkania) wieczory najchętniej spędzam pod kocem, z kotami, górą orzechów i minimalistyczną irish coffee składającą się z podwójnego espresso i shota whisky (takie coś w rodzaju corretto – żadnej śmietany i cukru). Prawda, że czasem uda mi się zwlec do teatru albo na koncert, ale wysiłek włożony w wyjście z domu jest wówczas nadludzki, a mój ubiór na ogół bardziej ciepły niż elegancki (myślę jednak, że szczęśliwe właścicielki sukienek Moniki nie mają tego problemu).

Jestem przekonana, że dla takich ludzi jak ja powstał wspaniały wynalazek zwany streamingiem. Osobiście filmy oglądam baaardzo rzadko, a seriali wcale – na powstających jak grzyby po deszczu kanałach możecie jednak obejrzeć na żywo również mecze piłkarskie i obrady sejmowe. A dla zmarzluchów o słabszych nerwach przygotowałam zestawienie internetowych platform, transmitujących wydarzenia kulturalne z całego świata – na żywo lub na żądanie, za darmo lub też za zwykle niewysoką opłatą. Dzięki takim kanałom udało mi się na przykład „być” na Koncercie skrzypcowym Brahmsa w Filharmonii Berlińskiej, kiedy grał Guy Braunstein, a dyrygował Andris Nelsons, i jest to do dziś moje ulubione wykonanie tego utworu.

Nikomu nie mówcie, ale zdarza mi się oglądać koncerty z Pałacu Sztuk w Budapeszcie (w którym mieszkam, tylko akurat dokładnie na drugim końcu miasta) – odległość do pokonania komunikacją miejską sprawia, że głęboko zastanawiam się nad każdą wizytą w tym skądinąd reprezentującym całkiem wysoki poziom artystyczny obiekcie. Koncerty muzyki różnej, balet, teatr i opera w jednym budynku (albo pod jednym linkiem).

Koneserom muzyki – tak zwanej – poważnej polecam serwis World Concert Hall, który jest kluczem do wszystkich lub niemal wszystkich darmowych transmisji koncertów na świecie. Spora część z nich to transmisje radiowe, ale znajdziecie także coś do oglądania: kluczem dla twórców jest to, żeby za wirtualne przeniesienie się na widownię nie trzeba było płacić. Bardzo dobrą opcją jest śledzenie serwisu na Twitterze: informacje i przypominajki o wszystkich koncertach w formie tweetów to chyba najwygodniejszy sposób na znalezienie czegoś do posłuchania tu i teraz.

Bratnim duszom gustującym w sztuce operowej pewnie nie muszę przedstawiać The Opera Platform. Średnio jedna transmisja na żywo miesięcznie prosto z jednego z piętnastu partnerskich teatrów, dostępna przez kolejne sześć miesięcy – wszystko za darmo. Napisy w sześciu językach i obszerne wprowadzenia do danego dzieła służą popularyzacji gatunku wśród osób, którym nie jest on aż tak bliski. Z ciekawostek – The Opera Platform transmitowała między innymi kontrowersyjną produkcję Strasznego dworu z Opery Narodowej, nadal można ją obejrzeć i wyrobić sobie własną opinię na temat eklektycznej reżyserii Davida Pountneya.

Weteranem na rynku platform streamingowych jest Medici.tv. Oferuje dwie opcje. Możemy zarejestrować się za darmo, by mieć dostęp do transmisji na żywo (Medici oferuje ich co najmniej sto rocznie!). Możemy też wybrać jedną z (dość słono) płatnych subskrypcji, obejmujących – lub nie, zależnie od pakietu – wyłączenie reklam, dostęp na smartfonie i tablecie, aplikacje mobilne, programy w HD i zaproszenia na „okres próbny” dla rodziny i znajomych. Oba pakiety są dostępne za darmo przez pierwsze siedem dni, podczas których mamy nielimitowany dostęp do 1500 oryginalnych produkcji.

→ Digital Theatre, jak nietrudno się domyślić, jest platformą specjalizującą się w filmowaniu i transmisji teatru, w tym przypadku brytyjskiego. Streamingu na żywo wprawdzie tu nie znajdziecie, ale już za dwa funty brytyjskie przenieść się można na przykład do Globe na którąś ze sztuk Szekspira albo obejrzeć jedną z interesujących inscenizacji operowych z Glyndebourne (pisałam o nich w letnim przeglądzie kulturalnym). Interesujący jest system płatności – ten sam spektakl można obejrzeć w formie streamingu, a także ściągnąć na dysk w standardowej lub wysokiej jakości. Przykładowe ceny to odpowiednio 4, 9 i 11 funtów za obsypany nagrodami Dom lalki z Young Vic Theatre z Londynu.

→ Tak, tak – powiecie – ale przecież jest YouTube. I wiecie co? Macie rację. Poza filmikami z kotami zwisającymi z choinki, instrukcjami malowania ust lub wiązania krawata (pozdrawiam chłopaka mojej koleżanki, któremu i to nie pomogło w opanowaniu tej wyrafinowanej sztuki) czy też najnowszymi teledyskami Adele, możecie znaleźć tam na przykład kompletne klasy mistrzowskie Marii Callas, Peleasa i Melizandę z Welsh National Opera w symbolistycznej reżyserii Petera Steina, niemal całą dyskografię Carlosa Kleibera, genialne filmy przyrodnicze i historyczne, niezliczoną ilość spektakli Teatru Telewizji i jego zagranicznych odpowiedników… Oczywiście, niekoniecznie w audiofilskiej jakości, ale za darmo i w ilości, która wystarczy na co najmniej kilkaset długich zim. W swojej – muzycznej – branży jestem „nekrofilem” – rzadko słucham nagrań współczesnych, ponieważ na ogół (z nielicznymi wyjątkami) nie jestem w stanie wytrwać do końca utworu. Zarejestrowanego w pierwszej połowie lat trzydziestych kompletnego nagrania sonat fortepianowych Beethovena w wykonaniu Artura Schnabla nie tylko wysłuchałam do końca (niecałe dziesięć godzin), ale leciało bez przerwy przez kilka dni – odkryłam je właśnie na YouTube. Z mojej bajki polecić mogę też kanały Addiobelpassato czy Coloraturafan oraz… wyszukiwarkę. Wiedzieliście na przykład, że możecie posłuchać kilku utworów Debussy’ego w wykonaniu kompozytora?

YouTubowa archeologia czy spektakl na żywo – wybór jest Wasz. Ubierzcie się ładnie (czytaj: w gruby dres), zasiądźcie w loży VIP (tak, łóżko też dobre) i dajcie znak, by kurtyna poszła w górę. Wygodnie, ciepło, można jeść i pić w trakcie spektaklu, wpuszczają też zwierzęta (proszę się nie śmiać, mój kot Nureyev to koneser muzyki Verdiego). Czy platformy streamingowe mogą zupełnie zastąpić przeżycie  dwóch czy trzech godzin na niewygodnym krzesełku (lub podłodze, buziaczki dla wejściówkowiczów) w chmurach scenicznego kurzu, z kolejką do szatni, toalety i bufetu, w teatrze, do którego trzeba dojść (lub dojechać), i jeszcze najlepiej nie wyglądać jak stały mieszkaniec Dworca Zachodniego? Temat pozostawiam do dyskusji. Ja właśnie wydrukowałam bilety do opery na dwa przedstawienia w tym tygodniu…


autor: Ariel Woy

 

 

 

  • Mrt

    Czekaj… Mieszkasz w Budapeszcie? O_O

    Super zestawienie, jako zawsze-zmarznięty-zmarźlak dziękuję z całego zmarzniętego serca :)

    • autorka tekstu, czyli ja, tak :-) miło mi że zestawienie się podoba!

Moje najpiękniejsze greckie wakacje

Sierpień 21, 2017

Urlop marzeń bez Januszy, Grażynek i Brajanków.

Kiedyś śmiałam się z osób, które spędzają wakacje nad hotelowym basenem. Dziś wiem, że wtedy nie miałam pojęcia, co to znaczy być naprawdę zmęczonym. Życie nie jest tak różowe jak filtry na Instagramie. Mimo że nasz remont zakończył się dobrze, to nie udało mi się pstryknąć palcem i pozbyć w sekundę tych wszystkich negatywnych emocji. Co tu dużo mówić: byłam przemęczona i znerwicowana do tego stopnia, że jedno niepowodzenie potrafiło wyłączyć mnie na pół dnia z pracy. Do tego doszedł prawie całkowity brak letniej pogody w Polsce. A ja naprawdę potrzebuję dużej ilości słońca. Byłam nie do życia.

Marzył mi się święty spokój i 30°C w cieniu. Postanowiłam więc udać się na urlop, na którym nie będzie korciło mnie zwiedzanie od świtu do nocy. Kocham poznawać nowe miejsca, ale musicie mi uwierzyć: nie miałam siły. Poza tym w ciągu najbliższego pół roku czeka mnie siedem zagranicznych wyjazdów, więc jeszcze nadrobię. Dlatego właśnie z powodu wygody zdecydowałam się na swój pierwszy w życiu wyjazd z biurem podróży i szukałam hotelu w największej dziurze, w jakiej się da. Dodatkowo chciałam, żeby był to hotel z liczbą pokojów poniżej 100 (a jeszcze lepiej poniżej 50), tylko dla dorosłych i max. 500 metrów od plaży. Brzmi nierealnie? Zdecydowanie. Jednak raj istnieje!

To, co znalazłam, przerosło moje najśmielsze oczekiwania. Zadaliście mi na privie tyle pytań o to miejsce, że chociaż na początku nie planowałam pisać żadnej notki, to po kilku dniach relacji na InstaStories wiedziałam już, że koniecznie muszę zrobić o tym wpis.

Po przejrzeniu wszystkich ofert znanych mi biur podróży zdecydowałam się na Grecos, kiedy znalazłam w ofercie hotel Cavo Olympo. Nie jest to wpis sponsorowany. Ja po prostu jestem ekstremalnie zadowolona z tego wyjazdu. Ze strony biura podróży wszystko było zorganizowane dobrze, a hotel okazał się wspaniały.

Cavo Olympo mieści się naprawdę w środku niczego. A dokładnie prawie dwie godziny od Salonik. Najbliższa miejscowość, do której można dotrzeć z hotelu, to Plaka (około pięciu minut plażą). Polski odpowiednik Plaki to Kąty Rybackie. Jest tam camping, jeden sklep spożywczy, kilka całkiem niezłych restauracji (szczególnie Veranda Seaside) i tyle. Traktowałam to jako miejsce na lunch. Nieco dalej (około 8 km) znajduje się Litochoro, które już jest znacznie większym miasteczkiem, choć poza restauracjami i tak niewiele tam można zwiedzić. Szczególnie że miasto służy głównie jako baza wypadowa dla osób, które wpinają się na masyw Olimpu.

I tu dochodzimy do najciekawszego punktu: otóż Cavo Olimpo jest przepięknie położonym hotelem. Z jednej strony do Morza Egejskiego jest 100 metrów (i przy brzegu pływają delfiny!), a z drugiej widać cały Olimp, czyli najwyższy masyw górski w Grecji. Tam jest z każdej strony ładnie. Wschody i zachody słońca są aż nierealnie pięknie, a nocą księżyc odbija się w hotelowym infinity pool. Magia. Zobaczcie.

Ponieważ początkowo nie planowałam robić żadnego wpisu o tym miejscu, to nawet nie wzięłam ze sobą aparatu. Wszystkie zdjęcia zrobiłam telefonem.

Tak wyglądał wschód słońca z pozycji mojego łóżka.

A tak dla odmiany z pozycji mojego balkonu.

Dużo osób pytało, czy w tym hotelu nikogo nie było. Można tak powiedzieć. Akurat w trakcie zachodów (zdjęcie główne wpisu) po prostu zaczynała się kolacja, więc ludzie przenosili się z leżaków do restauracji. Natomiast wschody były o godz. 6.15, więc również nie było trudno zrobić fotkę, na której nikogo nie ma. A poważnie to bardzo polecam to miejsce wszystkim mizofonikom. Po pierwsze – tak jak wspominałam – jest to hotel bez dzieci, a po drugie i najważniejsze – wszyscy, którzy tam przyjeżdżają, cenią sobie nie tylko swój komfort, lecz także innych osób. Pomimo że było tam dość dużo młodych osób, to przez cały pobyt mogłam delektować się ciszą. Nikt nie krzyczał, nie piszczał, nie wskakiwał do basenu, nie chlapał się wodą itp. Ośmielę się nawet na tezę, że prawie nikt tam głośno nie rozmawiał. Poważnie. Niesamowite.

Sukienka i kapelusz: Monika Kamińska

Okulary: Quey Australia / Shopbop

Niesamowicie odpoczęłam, totalnie objadłam się greckimi serami (grillowana feta to mistrzostwo świata) i zdecydowanie nabrałam ochoty na odwiedzenie innych rejonów Grecji. Teraz marzy mi się Santorini, chociaż czuję, że tam już nie usiedzę tyle w jednym miejscu.

Jeśli potrzebujecie się zresetować, to Cavo Olympo jest naprawdę idealnym miejscem. Poza tym ma infinity pool, a nie ukrywam, że popływanie w takim basenie było jednym z moich marzeń. Udało się i ogromnie się cieszę, bo wrażenia są n i e s a m o w i t e. To nie tylko dobrze wygląda na fotkach – to przede wszystkim powoduje efekt WOW na żywo. Jestem obecnie bardzo mocno opalona, bo po kupieniu sobie tego różowego donuta zupełnie nie mogłam z tego basenu wyjść. Raj na ziemi! Po więcej zdjęć zapraszam na Instagram, a jeśli macie jeszcze jakieś pytania dotyczące hotelu lub ogólnie wyjazdu, to chętnie odpowiem na nie w komentarzach pod wpisem.

 

 

 

Przejdź do komentarzy
Obserwuj mnie na Instagramie @blackdressesblog

 Summer vibes #summermood #summervibes #vscogreece  • blue sky • #bluesky #instagreece #vscolife #vscogreece
 The time is now  #vscolife #vscogreece #vscotravel #awesomeplaces  Siedzę sobie dzisiaj spokojnie na plaży, patrzę przed siebie i nagle w wodzie coś zaczyna pojawiać się i znikać. To delfiny postanowiły popływać przy brzegu. Niestety nie udało mi się tego złapać na fotce, ale wrażenia niesamowite  A dla atencji zdjęcie zachu słońca. Tak, znów nikogo nie ma. Jak płacić to za święty spokój
 Czy Wy widzicie to światło  @cavoolympo #sunset #luxuryhotels #vscogreece  Tak, tu prawie nikogo nie ma. Idealne wakacje dla mizofoników  #verandaseaside #vscogreece #greecestagram #instagreece
 Mogłabym tak cały rok . Co ciekawego ostatnio czytaliście? #vscogreece #instabook #greecestagram #greece #chilln  Jestem serem. #instafood #vscofood #vscogreece #vscoflatlay #flatlaygood
 Po raz kolejny potwierdziła się teza, że najlepsze jedzenie to proste jedzenie. Oliwki, sery, pomidory: świeże składniki i proste receptury. Kocham takie jedzenie  #vscofood #vscogreece #simplefood  • friday morning • #fridaymood #fridaymorning #chilln #champagne #panamahat