Przepraszam, z kim ja e-mailuję?

Wrzesień 11, 2017

Ten temat ciągnie się za mną od dłuższego czasu – w końcu postanowiłam ułatwić sobie życie i napisać tę notkę. Będę ją wklejać każdemu, kto nie podpisze się pod e-mailem.

Większość rzeczy lubię ustalać na piśmie, dlatego głównym narzędziem pracy w mojej marce jest e-mail. A moją największą bolączką jest to, że nie wiem, z kim koresponduję.

Zawsze wygląda to tak samo, ale sytuację opiszę na podstawie hipotetycznej firmy, w której na przykład zamawiam akcesoria krawieckie do butiku.

Wiem, że w tej firmie pracuje kilka osób. Byłam tam fizycznie i widziałam, że obsługą klienta zajmuje się pan Wojciech, pani Kasia, pani Ania, pan Janusz, pan Brajan i pani Karolina. I jeszcze czasem pani Maria, właścicielka. Jako że nie ma żadnej potrzeby, abym jeździła tam osobiście, większych zamówień dokonuję poprzez e-mail.

I mój problem polega na tym, że nigdy nie wiem, z kim w tej firmie koresponduję. Ponieważ nikt się nie podpisuje pod e-mailami.

Ustalam większe zamówienie i nie wiem, z kim to robię.

Ustalam szczegóły projektu i nie wiem, kto mi je potwierdza.

Ustalam cenę i nie wiem, kto ją akceptuje.

Ustalam datę i nie wiem, kto będzie za nią odpowiadał.

Wszystkie e-maile są anonimowe. Potem kiedy na szybko trzeba zweryfikować coś przez telefon, to nie mogę powiedzieć: „Umówiłam się z panią Kasią Nowakowską, że zamówienie będzie w kolorze czerwonym”. Bo nie wiem, z kim się umówiłam. Firma również nie wie, kto wysłał ten e-mail.

To nie jest pojedynczy problem. Śmiało mogę powiedzieć, że w około 30% firm, z którymi koresponduję, NIKT się nie podpisuje pod wiadomościami.

Jeden raz pozwoliłam sobie takiej firmie zwrócić na to uwagę, ponieważ znacznie utrudniało to nam pracę (raz odpisywał ktoś w rodzaju męskim, a raz w żeńskim). Od tamtej pory wszystkie wiadomości kończyły się tak:

KATARZYNA.

Dobrze czytasz. Pani (albo pan za panią, w sumie skąd mam wiedzieć) postanowiła podpisywać się samym imieniem zapisanym drukowanymi literami oraz z kropką na końcu.

W czym tkwi problem? Czasami jest ekstremalna rotacja i pracownicy zmieniają się co miesiąc, więc szef nie chce, żeby klient o tym wiedział (#truestory), w związku z tym e-maile pisze podmiot zbiorowy, zazwyczaj podpisany: Firma XYZ. Jednak w większości znanych mi przypadków mimo wszystko w tych firmach pracują wciąż te same osoby. Wiem, bo kiedy pół roku lub rok później udaję się tam osobiście, to wciąż je widzę.

Dlaczego więc nikt nie podpisuje się pod wiadomościami? Czy ktoś potrafi mi to logicznie wytłumaczyć?

PODPISANO:

MONIKA!%**(()_

 

 

 

  • Też się z tym spotykam. Aż nazbyt często, w przypadkach, kiedy adres mailowy to: biuro/sklep/sekretariat@nazwafirmy.pl podpis to: „pozdrawiamy, Nazwa Firmy”. Jest to strasznie męczące. Wydaje mi się, że część przedsiębiorstw w ogóle nie bierze pod uwagę, że konkretne nazwisko w podpisie jest dla innych istotne.

  • Mam podobne doświadczenia. W mojej pracy jestem odpowiedzialna za kontakt z klientem biznesowym i niejednokrotnie zdarza się tak, że w imieniu firmy kontaktuje się jakiś anonim, inicjał lub człowiek bez nazwiska. Już nie mówiąc o braku takich szczególików jak „dzień dobry” czy od wielkiej biedy „witam”. W końcu po co się nadmiernie rozpisywać.

  • Magda

    Oj znam ten ból. Taka drobna informacja, a jej brak potrafi nieźle napsuć krwi. Najgorsza sytuacja jest wtedy, kiedy na stronie internetowej są podane bezpośrednie numery telefonów do poszczególnych osób pracujących w dziale obsługi klienta, więc mogłabym zadzwonić bezpośrednio do osoby, która zajmuje się moim zleceniem, jeżeli mam potrzebę coś szybko ustalić, ale nie wiem do kogo mam dzwonić, bo konsultant nie był łaskaw się podpisać. Raz zdarzyło mi się zerwać kontakty z firmą, która nagminnie w ten sposób utrudniała kontakt. Raz też zdarzyła mi się odwrotna sytuacja. Rozpoczynając współpracę z pewną firmą otrzymałam bardzo miłego, profesjonalnego maila, w którym pani, która zajmowała się obsługą moich zleceń przedstawiła się, podała służbowy numer telefonu, zachęciła do kontaktu i nawet poinformowała mnie w jakim czasie średnio odpowiada na maile (współpracujemy już kilka lat i nigdy nie było opóźnienia w odpowiedziach). Każdy mail jest podpisany, a jeżeli akurat „moja” pani jest na urlopie, dostaję wiadomość od osoby, która ją zastępuje, znów z imieniem, nazwiskiem, numerem telefonu i zachętą do kontaktu a także z informacją o okresie zastępstwa. Taką firmę to tylko w ramkę oprawić i na szkoleniach pokazywać :) Są wspaniale zorganizowani i bardzo pomocni. Ale niestety to jest wyjątek. Na co dzień trzeba się borykać ze średniej jakości mailami od „niewiadomokogo”.
    Pozdrawiam
    Magda :)

  • lenistwo / niebranie odpowiedzialności / brak kultury osobistej / olewactwo
    JOANNA. *
    *ej, wygląda fajnie!

  • Ruda

    Szczerze mówiąc, jestem zdziwiona, bo nie pamiętam, żeby mi się coś takiego przydarzyło. Może to kwestia profili firm, z którymi mam kontrakt, ale zazwyczaj w mailu jest stopka z nazwiskiem i danymi kontaktowymi. Gorzej jest, gdy rozmawiam przez telefon – często ludzie nie przedstawiają się – to mniejszy problem, jeśli telefon jest przypisany do jednej osoby. W zasadzie moim standardem jest przedstawianie się i zadawanie pytania: z kim rozmawiam? Lub: Czy rozmawiam z panią Anną Wesołą?

  • PIĘKNE ZDJĘCIA!

  • Marcin Bohdankiewicz

    Ja to wytłumaczyć potrafię. Na przykład w kontaktach z Bankami wiem z kim rozmawiałem itd ale inna osoba z innego działu już o tej rozmowie nie ma pojęcia także imię i nazwisko jest dla mnie bezużyteczne. Dlatego lepiej gdy wszyscy pracownicy mają dostęp do informacji na temat konkretnego klienta lub partnera i nie przedstawiają się z imienia i nazwiska tylko jako reprezentant konkretnej firmy bo w przypadku gdy bedziesz rozmawiać z 10 osobami z danej firmy to i tak nie ma znaczenia a wręcz przeszkadza. Ważne aby dana firma miała pełną informację na Twoj temat.

  • Barbara S-cka

    U mnie zdarzają się maile z adresów typu ania@gmail.com. Pani/Pan przedstawiają się (podają imię i nazwisko), wskazują, że reprezentują firmę X Sp. z o.o. i proszą o przesłanie oferty dotyczącej itd.Tylko, że nie ma żadnej stopki, nie wiadomo kim dana osoba jest w firmie, nie ma danych firmy, nr tel., nic.

  • Dziękuję za ten wpis. Zwróciłaś uwagę na problem podpisów w e-mailach, ale również – zdaje się – na problem p i s a n i a w ogóle. A co za tym idzie? Kwestia władania językiem polskim i kultury osobistej. Niestety, kultura tymczasowości, chaos informacyjny, szum spowodowany nadmiarem wiadomości płynących ze wszystkich możliwych kanałów sprawiają, że nie jesteśmy uważni na j a k o ś ć słowa, ubrania, relacji międzyludzkich. Może to zbyt pesymistyczna diagnoza, ale póki co, wydaje mi się dość trafna.

Bez kompromisów – wełniane płaszcze oraz wełniane swetry

Listopad 17, 2017

Na studiach zawsze kupowałam płaszcz na dwie raty. To znaczy najpierw płaszcz, a później sweter pod płaszcz. Nie było innego wyjścia, bo zawsze było mi ekstremalnie zimno. Denerwowało mnie to niesamowicie, ponieważ zwykle musiałam nakładać na siebie podkoszulkę, sukienkę, sweter, płaszcz, a czasem nawet dwa szaliki (!): jeden pod płaszcz, a drugi na niego. Bardzo często nawet to nie pomagało, więc cały czas się trzęsłam, chociaż starałam się wybierać naprawdę grube materiały. Nie wiedziałam wtedy, że to nie o grubość chodzi i że bez względu na to, jak podobna stanę się do ludzika Michelin – nadal będzie mi zimno.

Dziś mam na sobie golf, dyplomatkę, elegancki szalik oraz czapkę i jest w sam raz. Wyglądam elegancko, zimowe ubranie jest spójne z tym, co lubię, a przede wszystkim w końcu jest mi ciepło. Dlaczego? Otóż wełniane ubrania nie muszą być grube, żeby grzały. To cud naturalnych tkanin. Dlatego zimową kolekcję do Monika Kamińska przygotowaliśmy całkowicie bez kompromisów. Jej głównym elementem są wełniane płaszcze o kroju dyplomatki, które podbiły serca klientek. Po pierwszym weekendzie sprzedaży nie mieliśmy już połowy. Kiedy piszę ten wpis, została nam jedna sztuka szarego płaszcza w rozmiarze XXS oraz kilka czerwonych i camelowych.

Płaszcze potraktowałam ekstremalnie poważnie. Tutaj naprawdę nie ma mowy o oszczędzaniu na tkaninie, kombinowaniu ze składem lub szukaniu tańszych zamienników. Zima to zima, tego się nie oszuka. Dlatego dyplomatki uszyliśmy w 100% z wełny pochodzącej od mającej 180-letnią historię brytyjskiej tkalni Abraham Moon & Sons (gramatura wełny to 555 g/mb). Brytyjczycy są mistrzami w produkcji naprawdę ciepłych tkanin, więc można im zaufać. Płaszcze mają minimalistyczny krój: klapy otwarte, najmodniejsze w tym sezonie kieszenie z patkami oraz charakterystyczny dla mojej marki detal, tj. kieszonkę piersiową. Wykończone zostały podszewką z cupro oraz guzikami rogowymi.

Kolejny ważny element to wełniane golfy damskie. Tutaj, jeśli chodzi o wybór wełny, przenieśliśmy się do Włoch i postawiliśmy na całkowicie niegryzącą (poważnie!) wełnianą dzianinę w trzech klasycznych kolorach: czarnym (nawet nie wiem, czy w momencie publikowania tego wpisu będzie dostępny, bo znika szybciej, niż ja jem pizzę), szarym i kremowym, który tak naprawdę jest zbliżony do odcienia kości słoniowej i jest moim zdecydowanym zimowym faworytem. Golfy zostały wykończone ściągaczami, dzięki czemu nie będą się wydłużać. Poza tym dzianina, z których zostały wyprodukowane, jest odporna na brud i przykre zapachy, więc nie wymaga częstego prania.

Chciałam napisać, że całość kolekcji uzupełnia garnitur oraz spódnica w kratkę księcia Walii, ale tempo sprzedaży tych produktów było tak szybkie, że nawet nie mam swojej marynarki, żeby zrobić zdjęcia, ponieważ została sprzedana w butiku. N I E S A M O W I T E. Kupiliśmy od razu kolejną belkę tkaniny, ale mamy tyle rezerwacji na szycie na zamówienie, że do sklepu online trafią dosłownie pojedyncze sztuki za około miesiąc.

Duża rotacja spotyka też akcesoria. Udało nam się uzupełnić wełniane czapki o wszystkie brakujące sztuki – z tym, że część z nich zmieniła odcienie, ponieważ skończyła się dzianina z pierwotnych modeli. Ale w ten sposób najbardziej popularny model w tym roku, czyli szara smerfetka, zyskał moim zdaniem jeszcze piękniejszy odcień szarego melanżu.

Czapki oczywiście uzupełniają wełniane szaliki oraz skórzane rękawiczki. Te pierwsze są najlepszym przykładem na to, że wełniany szalik nie musi mieć 753 m długości i 672 m szerokości, żeby ogrzewać. Szaliki uszyte są z wełny merynosa, a dzięki temu mogą być jednocześnie lekkie w noszeniu oraz dawać dużo ciepełka. Rękawiczki natomiast są uszyte z bardzo miękkiej skóry, która nie tylko grzeje, lecz także pięknie się układa. Mój faworyt to rękawiczki samochodowe, które tak naprawdę są najbardziej stylowymi rękawiczkami, jakie w życiu miałam. Ogromnie się cieszę, że mamy je w swojej ofercie.

O ciepełku można pisać wiele, ale myślę, że najwięcej powie fakt, że sesja zdjęciowa, którą niżej możecie oglądać, trwała cztery godziny, a ja naprawdę nie zmarzłam. Magia wełny!

Z dumą mogą napisać: total look ze wszystkich zdjęć – MONIKA KAMIŃSKA

Zdjęcia – Maciej Cioch

A na koniec zamszowa spódnica – mój totalny hit, jeśli chodzi o zimowy look. W połączeniu z czarnym golfem i camelowym płaszczem tworzy zestaw, którego naprawdę nie mogę z siebie zdjąć.

 

 

 

Przejdź do komentarzy
Obserwuj mnie na Instagramie @blackdressesblog

Sorry:

- Instagram feed not found.